Wykop liniowy o stałym przekroju poprzecznym można traktować jak bryłę powstałą przez "przeciągnięcie" przekroju na daną długość. W praktyce obmiaru robót ziemnych oznacza to, że objętość urobku wyznacza się ze wzoru:
V = A · L
gdzie: A – pole przekroju poprzecznego wykopu (w m²), L – długość wykopu (w m), V – objętość (w m³).
Najważniejszy etap to poprawne policzenie pola przekroju A na podstawie rysunku. Zwykle robi się to przez:
- podział przekroju na proste figury (np. prostokąty, trapezy, trójkąty),
- obliczenie pól częściowych,
- zsumowanie pól do jednej wartości A w m².
Następnie pole przekroju mnoży się przez długość wykopu. Skoro długość wynosi 100 m, a poprawna objętość to 3300 m³, to odpowiada temu pole przekroju A = 3300 / 100 = 33 m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W praktyce takie wyniki zwykle wynikają z typowych pomyłek:
- 1500 m³ – często efekt pominięcia części przekroju (np. jednej skarpy) albo policzenia pola tylko dla dna wykopu.
- 5100 m³ – bywa skutkiem zawyżenia pola przez złe przyjęcie wysokości/skarp lub błędne dodanie figur.
- 8500 m³ – typowo oznacza pomyłkę rzędu wielkości (np. błędna jednostka, zły odczyt wymiarów z rysunku) albo użycie nieprawidłowej długości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj jednostki (m² × m = m³) i wykonaj szybki test sensowności: jeśli przekrój ma kilkadziesiąt m², to dla 100 m długości wynik powinien być w tysiącach m³, a nie w setkach lub dziesiątkach tysięcy.
