Wycena robocizny w robotach tynkarskich przebiega schematycznie i zawsze opiera się na trzech elementach: ilości robót (np. m² tynku), nakładzie robocizny (ile r-g przypada na 1 m² dla danego rodzaju tynku i podłoża) oraz stawce za 1 r-g.
1) Obliczenie ilości robót
Strop garażu w rzucie ma wymiary 5,0 m × 4,2 m, więc jego powierzchnia wynosi:
21,0 m².
2) Zastosowanie nakładu robocizny
Dla "tynku zwykłego kategorii II" wykonywanego ręcznie na stropie przyjmuje się odpowiedni normatyw r-g/m² z materiałów normatywnych stosowanych w kosztorysowaniu (np. katalogów nakładów). Ten nakład uwzględnia, że praca na suficie jest zwykle bardziej pracochłonna niż na ścianie, a kategoria tynku wpływa na wymaganą staranność i liczbę czynności.
3) Przeliczenie na koszt
Najpierw liczy się łączną pracochłonność w r-g (powierzchnia × r-g/m²), a następnie koszt:
koszt = r-g × 15,00 zł/r-g.
Dla tego zadania taki rachunek prowadzi do wartości 199,74 zł.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "133,16 zł" – typowy skutek zaniżenia nakładu robocizny (np. przyjęcie zbyt małej pracochłonności jak dla łatwiejszej powierzchni lub niższej kategorii tynku) albo błąd rachunkowy w przeliczeniu r-g na zł.
- "292,95 zł" – wynik zawyżony, który często powstaje po przyjęciu zbyt dużego normatywu (np. dla innej technologii, trudniejszych warunków lub innej kategorii) albo po pomyleniu stawki łącznej z sumą kilku stawek liczonych podwójnie.
- "951,15 zł" – wartość skrajnie zawyżona; zwykle oznacza błąd wielokrotnego przeliczenia (np. pomnożenie przez stawkę kilka razy, podstawienie niewłaściwej jednostki lub błędne założenie, że podana stawka dotyczy innego okresu niż 1 r-g).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu jest podana stawka za 1 r-g, a pytanie dotyczy kosztu robocizny, zawsze sprawdź, czy masz też podstawę do wyznaczenia liczby r-g (normatyw r-g/m²). Sama powierzchnia nie wystarczy.
