KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 7.
Oblicz ilość jodu, której należy użyć do sporządzenia 250,0 g Płynu Lugola zgodnie z FP XI.
Ilustracja przedstawia tabelę z recepturą na przygotowanie roztworu jodowego zgodnie z Farmakopeą Polską XI (FP XI).
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W Płynie Lugola wg FP ilość jodu wynika ze stężenia procentowego m/m. Masę jodu oblicza się ze wzoru: m(jodu)=m(preparatu)×(stężenie/100). Dla 250,0 g i 1,0% m/m: 250,0×0,01=2,50 g, co po zaokrągleniu daje 2,50 g.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na przeliczeniu stężenia procentowego masowego (m/m) na masę substancji potrzebną do wykonania określonej masy końcowej preparatu. W tego typu obliczeniach kluczowe jest, aby nie mylić procentu masowego z innymi sposobami wyrażania stężenia (np. m/V), ponieważ w pytaniu podano masę preparatu: 250,0 g.

Jeżeli monografia Płynu Lugola przewiduje określone stężenie jodu wyrażone w % m/m, to oznacza to, że w 100 g gotowego preparatu znajduje się odpowiednio tyle gramów jodu, ile wynika z wartości procentowej. Dla stężenia 1,0% m/m jest to 1,0 g jodu w 100 g roztworu.

Kroki obliczeń:

  1. Zamiana procentu na ułamek dziesiętny: 1,0% = 1,0/100 = 0,01.
  2. Przemnożenie przez masę końcową: 250,0 g × 0,01 = 2,50 g.
  3. Zapis wyniku z właściwą dokładnością: 2,50 g.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartość 1,00 g odpowiada sytuacji, gdy ktoś nie przeskalował obliczeń z 100 g do 250 g (zatrzymanie się na "1% to 1 g" bez uwzględnienia masy końcowej). Wynik 0,97 g sugeruje pomyłkę w przeliczeniu procentów lub w masie końcowej (np. błędne podstawienie danych albo mylenie jednostek). Z kolei 2,58 g może wynikać z przedwczesnego/niepoprawnego zaokrąglenia, użycia innego stężenia niż przewidziane w monografii lub błędu rachunkowego (np. niewłaściwe wprowadzenie wartości do kalkulatora).

Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach recepturowych zawsze sprawdź, czy podano masę czy objętość preparatu oraz czy stężenie jest m/m czy m/V. Następnie wykonaj jedno krótkie przeliczenie "na ułamek" i dopiero na końcu zaokrągl wynik do wymaganej dokładności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stężenie 1% m/m oznacza, że w 100 g gotowego preparatu znajduje się 1 g danej substancji. To definicja procentu masowego. W obliczeniach mnożysz masę końcową preparatu przez 0,01, aby otrzymać masę składnika.
Stosujesz wzór: m(jodu)=m(preparatu)×(stężenie/100). Dla 250 g i 1% m/m: 250×(1/100)=250×0,01=2,50 g. Kluczowe jest, że liczymy z masy końcowej, a nie z objętości.
Pytanie podaje 250,0 g, więc obliczenia wykonuje się w układzie masowym (m/m). W recepturze często pracuje się na masie, bo jest łatwiejsza do odważenia i mniej zależna od temperatury niż objętość, zwłaszcza dla roztworów o większej gęstości.
Najczęściej: (1) traktowanie 1% jako 1 zamiast 0,01, (2) liczenie "na 100 g" i zapomnienie o przeskalowaniu do wymaganej masy, (3) mylenie m/m z m/V, (4) zaokrąglanie w połowie obliczeń. Pomaga zapisanie jednostek przy każdej liczbie.
To zależy od treści pytania. Jeśli pytanie brzmi wyłącznie o ilość jodu, liczysz tylko masę jodu z jego stężenia m/m. Jodek potasu ma znaczenie technologiczne (ułatwia rozpuszczanie jodu), ale nie zmienia sposobu obliczenia masy jodu.
Można oszacować: 1% z 250 g to 1/100 z 250 g, czyli 2,5 g. Takie szybkie sprawdzenie pozwala wychwycić błędy rzędu wielkości, np. 0,25 g albo 25 g. Na egzaminie to dobra metoda kontroli wyniku.
Najbezpieczniej zaokrąglać na końcu, po wykonaniu wszystkich działań. Wcześniejsze zaokrąglenia mogą "przesunąć" wynik. Dokładność zależy od polecenia i praktyki w recepturze (np. do 0,01 g przy odważaniu na wadze analitycznej).
Dla 250 g i stężenia 1% m/m nie, bo 1,00 g odpowiadałoby 100 g roztworu. Taki wynik zwykle oznacza, że ktoś zatrzymał się na definicji "1% to 1 g w 100 g" i nie przeliczył na podaną masę końcową.
Jeśli w zadaniu pojawiają się gramy i masa końcowa preparatu w gramach, to typowo jest to m/m. Jeśli podano mililitry (np. 100 ml) i gramaturę na objętość, to częściej m/V. W razie wątpliwości szukaj zapisu "% m/m" lub "% m/V".
Poprawne obliczenia warunkują bezpieczeństwo i jakość preparatu recepturowego: zbyt mała ilość substancji daje nieskuteczność, a zbyt duża może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. To także element kontroli wewnętrznej i dokumentowania receptury.
info

Około 65% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "W Płynie Lugola wg FP ilość jodu wynika ze stężenia procentowego m/m."

Źródła:

  • Farmakopea Polska XI – monografia/hasło: Płyn Lugola (Solutio Iodi composita) – wymagany skład i stężenia (źródło drukowane, weryfikacja w egzemplarzu FP XI)
  • Janusz Pluta (red.), "Technologia postaci leku" – rozdziały dotyczące roztworów i stężeń procentowych (m/m) oraz obliczeń technologicznych (wydanie zależne od programu nauczania)

Materiały:

  • Farmakopea Polska XI – monografie i wymagania dla preparatów recepturowych (Płyn Lugola)
  • Podręcznik z technologii postaci leku (dział: roztwory, stężenia, obliczenia)
  • Materiały dydaktyczne do obliczeń recepturowych (zadania z % m/m)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego