W tego typu zadaniu koszt naprawy nie jest "szacowaniem", tylko prostym kosztorysem opartym o dane z materiału (najczęściej tabelę/cennik dołączony do arkusza lub ilustrację). Treść jednoznacznie wskazuje, które elementy wymagają zakupu/wymiany, a które pozostają do dalszej eksploatacji.
Jak wykonać obliczenie:
- Ustalić pozycje kosztorysu wynikające z uszkodzeń: brak pięciu redliczek oraz wymiana dwóch zębów kompletnych.
- Pominąć elementy, które są sprawne (jarzma, obejmy, nakładki, połączenia śrubowe), ponieważ zadanie wprost mówi, że nadają się do dalszej eksploatacji. Nie wolno doliczać ich kosztu.
- Z cennika odczytać cenę jednostkową redliczki i cenę jednostkową zęba kompletnego.
- Obliczyć koszt części: 5 × (cena redliczki) + 2 × (cena zęba kompletnego).
- Dodać koszt robocizny brutto 100,00 zł, otrzymując łączny koszt naprawy.
Poprawny wynik to 350,00 zł, ponieważ jest sumą kosztu wymaganych części (wyliczonego z cennika) i podanej w zadaniu robocizny brutto.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne:
- Wyniki niższe zwykle oznaczają pominięcie jednej z pozycji (np. nieuwzględnienie części redliczek albo zębów) albo błędne przemnożenie ilości przez cenę.
- Wynik wyższy może oznaczać doliczenie elementów, które według treści nie wymagają wymiany, albo błąd w odczycie ceny (np. pomylenie ceny "kompletu" z ceną pojedynczego elementu).
Na egzaminie warto zapisać krótko wzór kosztorysu (części + robocizna) i dopiero potem wykonywać rachunek — zmniejsza to ryzyko pomyłek i pominięć.
