Kalkulacja kosztów wyrobu odzieżowego w krawiectwie polega na zebraniu i zsumowaniu wszystkich składowych, które realnie obciążają wykonanie zlecenia. W tym zadaniu podano cztery grupy kosztów:
- koszt materiału (tkanina): ilość metrów bieżących potrzebnych do kroju × cena za 1 m,
- koszt robocizny: cena wykonania usługi,
- koszty zakładowe: koszty pośrednie prowadzenia pracowni,
- koszt dodatków: np. zamek, guziki, nici itp.
Najważniejszym elementem praktycznym jest poprawne przyjęcie zużycia tkaniny. Przy szerokości 140 cm zużycie dla spodni zależy od wymiarów i rozwiązania konstrukcyjnego (kieszenie, zapasy, nogawki). W zadaniach egzaminacyjnych stosuje się typowe normy zużycia dla danego wyrobu i wymiarów, a następnie dodaje pozostałe koszty. Po uwzględnieniu kosztu materiału oraz podanych: robocizny (30,00 zł), kosztów zakładowych (10,00 zł) i dodatków (15,00 zł), łączny koszt wynosi 110,00 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 100,00 zł – zwykle wynika z pominięcia jednego ze składników (np. kosztów zakładowych albo dodatków) lub zaniżenia kosztu tkaniny.
- 120,00 zł – najczęściej jest skutkiem zawyżenia zużycia tkaniny lub podwójnego doliczenia któregoś kosztu (np. kosztów pośrednich).
- 130,00 zł – wskazuje na istotny błąd w kalkulacji (np. przyjęcie zbyt dużej ilości tkaniny albo dodanie niepodanego kosztu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wzór w tej samej kolejności (materiał + robocizna + zakładowe + dodatki) i kontroluj, czy żaden element nie został pominięty.
