Aby obliczyć składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę, najpierw ustala się podstawę wymiaru, czyli sumę tych składników przychodu ze stosunku pracy, które podlegają oskładkowaniu.
1) Ustalenie podstawy wymiaru
- Wynagrodzenie zasadnicze 3 400,00 zł – jest składnikiem oskładkowanym, więc wchodzi do podstawy.
- Ekwiwalent za niewykorzystany urlop 600,00 zł – traktowany jak przychód pracowniczy, wchodzi do podstawy.
- Zasiłek chorobowy 350,00 zł – to świadczenie z tytułu choroby, nie jest podstawą do składek społecznych, więc nie wchodzi do podstawy.
- Nagroda jubileuszowa 3 200,00 zł (wypłacana co 10 lat) – przy spełnieniu warunku "nie częściej niż co 5 lat" jest wyłączona z podstawy, więc nie jest oskładkowana.
Podstawa = 3 400,00 + 600,00 = 4 000,00 zł.
2) Zastosowanie stawek finansowanych przez pracodawcę
Pracodawca finansuje składki: emerytalną 9,76%, rentową 6,50% oraz wypadkową 1,80% (z tabeli). Sumujemy stawki: 9,76% + 6,50% + 1,80% = 18,06%.
3) Obliczenie kwoty składek
4 000,00 zł × 18,06% = 4 000,00 × 0,1806 = 722,40 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 614,04 zł – odpowiada zbyt niskiej stopie łącznej; zwykle wynika z pominięcia składki wypadkowej lub części stawek pracodawcy.
- 1 300,32 zł i 1 363,53 zł – są zawyżone, co typowo wynika z błędnego doliczenia do podstawy świadczeń wyłączonych (np. nagrody jubileuszowej lub zasiłku chorobowego) albo z użycia niewłaściwej stopy procentowej.
Na egzaminie kluczowe jest rozróżnienie: co jest składnikiem oskładkowanym oraz czy podana stawka wypadkowa ma być wzięta z tabeli, a nie z pamięci.
