W zadaniu trzeba obliczyć maksymalną dawkę jednorazową dla dziecka na podstawie dawki maksymalnej dla dorosłego, stosując wzór Younga (przeznaczony dla dzieci w wieku 2–12 lat).
1) Dobór wzoru
Skoro pacjent ma 10 lat, mieści się w przedziale 2–12 lat, więc właściwy jest wzór Younga:
dawka dziecka = (wiek / (wiek + 12)) × dawka dorosłego
2) Podstawienie danych
Wiek = 10 lat.
Dawka maksymalna jednorazowa dla dorosłego = 1,0 g.
3) Obliczenie
(10 / (10 + 12)) × 1,0 g = (10 / 22) × 1,0 g = 0,454545... g
Po praktycznym zaokrągleniu do tysięcznych grama otrzymujemy 0,454 g.
4) Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,250 g – odpowiadałoby innemu przeliczeniu (np. z błędnie przyjętym mianownikiem lub niepoprawnym uproszczeniem ułamka). To zbyt mała wartość względem (10/22) dawki dorosłego.
- 0,416 g – typowy skutek pomyłki rachunkowej (np. użycia 10/24 albo błędnego dodania w mianowniku). Nie wynika z poprawnego podstawienia do wzoru Younga.
- 0,142 g – zwykle efekt pomylenia wieku z inną liczbą (np. 2/(2+12)) albo nieprawidłowego przestawienia wzoru. Jest rażąco zaniżona jak na 10 lat.
Uwaga praktyczna: w treści podano także maksymalną dawkę dobową (2,0 g), ale pytanie dotyczy dawki jednorazowej, więc do obliczeń bierzemy 1,0 g. Informacja o dawce dobowej jest tu jedynie kontekstowa i służy kontroli bezpieczeństwa w innych zadaniach.
