W zadaniu podano długość pala 20 m oraz pole powierzchni przekroju 0,785 m2. Jeżeli element ma stały przekrój na całej długości, to jego objętość geometryczną liczy się jak dla "bryły o stałym przekroju" (pryzmy):
V = A · L
Podstawienie danych:
V = 0,785 m2 · 20 m = 15,70 m3
To jest ilość wynikająca wyłącznie z geometrii. W praktyce kosztorysowej i materiałowej często uwzględnia się, że rzeczywiste zużycie mieszanki betonowej może być nieco większe (np. straty technologiczne, naddatek). W zadaniu ujęto to wprost jako normę zużycia betonu 1,02 m3/m3, czyli współczynnik 1,02.
Dlatego objętość do zamówienia/zużycia oblicza się mnożąc objętość geometryczną przez ten współczynnik:
Vzużycie = 15,70 · 1,02 = 16,014 m3
Po zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku otrzymuje się 16,01 m3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 15,70 m3 odpowiada wyłącznie objętości geometrycznej (0,785·20) i pomija narzut wynikający z normy 1,02.
- 15,40 m3 nie wynika ani z poprawnego iloczynu A·L, ani z zastosowania współczynnika 1,02; zwykle jest skutkiem błędu rachunkowego lub zaokrąglenia na niewłaściwym etapie.
- 18,84 m3 jest zbyt duże przy podanych danych; taka wartość sugeruje zastosowanie niewłaściwego współczynnika lub pomyłkę w mnożeniu (np. błędne odczytanie pola przekroju albo długości).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj jednostki. m2 · m daje m3, więc jeśli wychodzi inna "moc" jednostki, to jest sygnał błędu. Drugi krok to dopiero zastosowanie współczynnika normy zużycia (>1).
