W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie, że ława betonowa ma stały przekrój na całej długości odcinka. Dzięki temu objętość betonu oblicza się wzorem:
V = P × L, gdzie P to pole przekroju poprzecznego ławy, a L to długość wykonania elementu.
Krok 1: odczyt i obliczenie pola przekroju P.
Przekrój "z oporem" bywa figurą złożoną (np. część prostokątna + klin/uskok). Należy rozbić przekrój na proste figury, policzyć ich pola i zsumować. Na tym etapie najczęstszy problem to jednostki: jeśli wymiary są w cm, trzeba przejść na m, aby końcowo uzyskać m3.
Krok 2: objętość dla jednej ławy.
Dla jednej strony drogi: V1 = P × 450 m.
Krok 3: uwzględnienie obustronnego obramowania.
Treść wskazuje, że ławy stanowią obustronne obramowanie, czyli są wykonywane po dwóch stronach konstrukcji nawierzchni. Zatem objętość całkowita wynosi: V = 2 × V1.
Odpowiedź "67,50 m3" jest zgodna z tym schematem obliczeń: uwzględnia zarówno długość 450 m, jak i fakt występowania dwóch ław (mnożnik 2). Pozostałe wartości typowo odpowiadają pominięciu mnożnika 2, błędnemu policzeniu pola przekroju (np. nieuwzględnienie "oporu" lub podwójne dodanie fragmentu) albo pomyłce w jednostkach, która zmienia wynik liczbowy.
- Wynik typu połowy poprawnej objętości często oznacza policzenie tylko jednej strony.
- Wynik wyraźnie większy może wynikać z przyjęcia zbyt dużego pola przekroju (np. doliczenia przestrzeni, która nie jest betonem).
- Wynik "prawie poprawny", ale przesunięty, bywa efektem błędnej konwersji cm na m.
Wskazówka egzaminacyjna: po otrzymaniu objętości warto wykonać szybki test sensowności: V/(2×L) powinno dać realistyczne pole przekroju pojedynczej ławy (rzędu setnych m2), a nie np. kilka m2.
