W grzejniku (odbiorniku ciepła) moc oddawana do pomieszczenia jest równa mocy "zabranej" z czynnika grzewczego podczas przepływu. Dla przepływu ustalonego opisuje to zależność:
Q̇ = ṁ · cw · (Tz − Tp)
gdzie: Q̇ to moc cieplna [W = J/s], ṁ to strumień masy [kg/s], cw to ciepło właściwe [J/(kg·K)], Tz to temperatura zasilania, a Tp to temperatura powrotu.
Krok 1: wyznaczenie spadku temperatury
ΔT = Tz − Tp = Q̇/(ṁ·cw)
Podstawiamy dane:
ΔT = 840 / (0,01 · 4200) = 840 / 42 = 20 K
Krok 2: temperatura powrotu
Tp = Tz − ΔT = 70°C − 20°C = 50°C
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "55 °C" oznaczałoby ΔT = 15 K. Przy podanym przepływie i cw dałoby to moc ok. 0,01·4200·15 = 630 W, czyli za mało w stosunku do 840 W.
- "42 °C" oznaczałoby ΔT = 28 K, co odpowiadałoby mocy ok. 0,01·4200·28 = 1176 W, czyli za dużo.
- "40 °C" oznaczałoby ΔT = 30 K, a więc moc ok. 0,01·4200·30 = 1260 W, również za dużo.
W praktyce taki rachunek pozwala szybko ocenić, czy układ pracuje z oczekiwanym spadkiem temperatury oraz czy przepływ jest zgodny z założoną mocą odbiornika.