W zadaniu podano powierzchnię szablonów wyrobu 1,8 m2. Jest to powierzchnia elementów, które realnie mają znaleźć się w wyrobie (część "użyteczna"). Jednocześnie występują wypady wewnętrzne, czyli część materiału utracona w procesie rozkroju/wykrawania (np. przestrzenie między elementami, ograniczenia wynikające z kształtu skór i układu szablonów).
Jeżeli wskaźnik wypadów wewnętrznych wynosi 20 i interpretujemy go jako 20%, oznacza to, że 20% materiału stanowi odpad, a zatem wykorzystanie materiału wynosi:
100% − 20% = 80% = 0,8
Norma teoretyczna zużycia skór (czyli ile materiału trzeba pobrać, aby "uzyskać" 1,8 m2 części użytecznej przy danych stratach) jest więc równa:
Zużycie = powierzchnia szablonów / wykorzystanie
Podstawiamy dane:
Zużycie = 1,8 / 0,8 = 2,25 m2
Dlatego odpowiedź "2,25 m2" jest poprawna.
- Wynik "1,25 m2" jest zbyt mały: oznaczałby, że zużywamy mniej materiału niż wynosi powierzchnia szablonów, co przy dodatnich stratach jest nielogiczne. Taki rezultat zwykle bierze się z błędnego przestawienia wzoru lub przypadkowego dzielenia przez liczbę większą od 1.
- Wynik "1,16 m2" również jest nielogicznie mały i często wynika z błędnego potraktowania 20 jako "0,20", ale zastosowania niewłaściwej operacji (np. 1,8 × 0,64 lub podobnych przekształceń).
- Wynik "20,25 m2" wskazuje na mechaniczne użycie liczby 20 jako mnożnika (np. 1,8 × 11,25 lub dodanie 20 "jednostek"), czyli pomieszanie procentów z wartością bezwymiarową.
Wskazówka egzaminacyjna: przy stratach procentowych zawsze sprawdzaj sens wyniku. Zużycie materiału powinno być większe niż powierzchnia szablonów, a im większe wypady, tym większa norma zużycia.