W kosztorysie pielęgnacji trawnika koszt pracy sprzętu (np. ciągnika) powinien być ujęty jako odrębna pozycja lub składowa pozycji technologicznej. Jeżeli w kosztorysie brakuje tej pozycji albo ma ona zerowy nakład, należy obliczyć wartość brakującą na podstawie danych z załączonego zestawienia (tabeli/normy/stawek) i dopisać ją do sumy.
Typowa procedura obliczeń jest następująca:
- Krok 1: identyfikacja brakującej pozycji – trzeba ustalić, jaki zakres pracy wymaga użycia ciągnika i jaki czas/ilość wynika z danych podanych w załączniku.
- Krok 2: dobranie właściwej stawki – stawka może być godzinowa, dzienna lub odniesiona do jednostki (np. na 100 m2). Kluczowe jest zachowanie zgodności jednostek.
- Krok 3: obliczenie kosztu – najczęściej jest to iloczyn czas × stawka, ewentualnie suma kosztów cząstkowych, jeśli w tabeli podano je rozdzielnie.
- Krok 4: kontrola wyniku – sprawdza się, czy wynik ma sens ekonomiczny (czy nie jest zbyt mały jak sama stawka, ani zbyt duży jak koszt całego zadania) i czy odpowiada skali prac.
Odpowiedź "1 300 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada wartości wynikającej z prawidłowego przeliczenia brakującej pracy ciągnika według danych z załącznika i jest kwotą kompletującą kosztorys.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi skutkami błędów rachunkowych: "26 zł" zwykle oznacza pomylenie wyniku z pojedynczą stawką lub częścią składową bez przemnożenia przez czas/ilość; "526 zł" często wynika z zastosowania niewłaściwego czasu pracy albo stawki z innej pozycji; "2 000 zł" bywa skutkiem zsumowania zbyt szerokiego zakresu (np. doliczenia kosztów, które nie dotyczą wyłącznie pracy ciągnika).
Na egzaminie warto zawsze podkreślić w tabeli: jednostkę, ilość/czas oraz stawkę, a dopiero potem wykonać mnożenie i końcowe sumowanie. To ogranicza błędy jednostek i "zgubione" pozycje.
