Obmiar robót kosztorysowych to ustalenie ilości robót rzeczywiście wykonanych (np. m2 tynku, m3 betonu, mb instalacji) w celu rozliczenia lub sporządzenia kosztorysu opartego o stan faktyczny. Z tego powodu wykonuje się go na podstawie pomiarów z natury, czyli pomiarów na obiekcie/budowie.
W praktyce oznacza to, że mierzy się elementy po wykonaniu (lub na etapie robót zanikających – przed zakryciem), zapisuje wyniki w dokumentacji obmiaru i na tej podstawie przyjmuje ilości do rozliczeń. To jest kluczowa różnica względem przedmiaru, który opiera się na dokumentacji projektowej i służy najczęściej do przygotowania oferty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "dziennika budowy" – dziennik jest dokumentem przebiegu robót, zdarzeń i poleceń, ale nie stanowi narzędzia do wyliczenia ilości robót w jednostkach miary. Może pośrednio pomagać (np. wskazać datę i zakres robót), lecz nie jest podstawą obmiaru.
- "odczytów z projektu" – odczyty z projektu są typową podstawą przedmiaru (planowanych ilości), a nie obmiaru wykonania. Projekt opisuje zamiar i rozwiązanie, nie zawsze odzwierciedla dokładnie ilości faktycznie zrealizowane.
- "norm przedmiotowych" – normy służą do określania nakładów (robocizna, materiały, sprzęt) na jednostkę roboty i pomagają w kalkulacji ceny, ale nie są źródłem informacji o tym, ile robót wykonano w terenie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "obmiar", myśl o pomiarze wykonania. Jeśli pojawia się "przedmiar", myśl o ilościach z dokumentacji.
