W praktyce komunikacyjnej należy odróżnić ubezpieczenia obowiązkowe od dobrowolnych. Obowiązkowym ubezpieczeniem dla wszystkich posiadaczy pojazdów mechanicznych jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. Jego sens polega na tym, że gdy kierujący (lub inny użytkownik pojazdu) spowoduje szkodę, to odszkodowanie dla poszkodowanych osób trzecich jest wypłacane z tej polisy, a nie bezpośrednio z kieszeni sprawcy.
Odpowiedź "od następstw nieszczęśliwych wypadków" dotyczy ochrony samego kierowcy i pasażerów (np. świadczeń za uszczerbek na zdrowiu), czyli innego celu niż pokrywanie szkód osób trzecich. To typowa pułapka: NNW bywa postrzegane jako "ważne po wypadku", ale nie zastępuje OC.
Odpowiedź "od odpowiedzialności karnej" jest niepoprawna, bo odpowiedzialność karna wynika z przepisów prawa i nie funkcjonuje jako standardowe ubezpieczenie komunikacyjne w takim znaczeniu jak OC/AC/NNW. Mylenie pojęć bierze się często z podobieństwa słów "cywilna" i "karna".
Odpowiedź "auto-casco" również nie jest obowiązkowa. AC chroni zwykle interes majątkowy właściciela pojazdu (np. uszkodzenie własnego auta, kradzież) i jego zakres zależy od warunków umowy. Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: OC = szkody wyrządzone innym, a pozostałe polisy dotyczą rozszerzenia ochrony (własne auto, zdrowie, assistance).
