Opis zachowania 5-letniego dziecka w piaskownicy koncentruje się na funkcjach ruchowych: dziecko ma problem z utrzymaniem równowagi, często upada oraz ma trudności z koordynacją ruchów w zabawie z rówieśnikami. Taki zestaw objawów najtrafniej sugeruje zaburzenia motoryczne, czyli trudności w obszarze motoryki dużej, kontroli posturalnej i planowania/realizacji ruchu.
Odpowiedź "Zaburzenia emocjonalne" jest mniej adekwatna, ponieważ emocje mogą wpływać na zachowanie (np. unikanie aktywności), ale same w sobie nie tłumaczą typowych, powtarzalnych problemów z równowagą i koordynacją w ruchu. Odpowiedź "Zaburzenia mowy" dotyczy komunikacji werbalnej (artykułacji, rozumienia, ekspresji), a w opisie nie ma informacji o trudnościach językowych – problem ujawnia się w zadaniach ruchowych. Odpowiedź "Zaburzenia społeczne" odnosi się do jakości interakcji (np. brak kontaktu, trudności w naprzemienności, rozumieniu norm), natomiast tutaj trudność w grze z rówieśnikami może wynikać pośrednio z ograniczeń ruchowych (dziecko nie nadąża, przewraca się, ma kłopot z wykonaniem sekwencji ruchów).
W praktyce terapii zajęciowej taka obserwacja jest punktem wyjścia do dalszej oceny funkcjonalnej: czy trudności są stałe, w jakich aktywnościach się nasilają, czy dziecko unika zabaw ruchowych, jak wygląda napięcie mięśniowe i kontrola postawy. Następnie planuje się działania wspierające równowagę i koordynację oraz – jeśli potrzeba – współpracę interdyscyplinarną (np. z fizjoterapeutą, lekarzem lub psychologiem) w celu pełniejszej diagnozy i doboru oddziaływań.
