W arkuszach kalkulacyjnych (np. Excel, Calc, Sheets) zakres oznacza spójny, zwykle prostokątny obszar komórek. Taki obszar identyfikuje się przez podanie dwóch narożników:
- adresu lewego górnego rogu,
- adresu prawego dolnego rogu,
i połączenie ich dwukropkiem. Zapis A1:D3 oznacza wszystkie komórki od kolumny A do D oraz od wiersza 1 do 3 (łącznie 4 kolumny × 3 wiersze).
Dlatego, gdy wymienione są komórki A1, A2, A3, B1, B2, B3, C1, C2, C3, D1, D2, D3, widać, że tworzą one pełny prostokąt obejmujący kolumny A–D i wiersze 1–3. Poprawnym adresem takiego obszaru jest A1:D3.
Dlaczego pozostałe zapisy są błędne?
- "A1..D3" – podwójna kropka bywa spotykana w niektórych językach programowania jako operator zakresu, ale nie jest standardowym zapisem zakresu komórek w arkuszach.
- "A1.D3" – pojedyncza kropka nie ma znaczenia jako operator zakresu w typowej notacji arkuszy kalkulacyjnych.
- "A1;D3" – średnik w arkuszach służy do łączenia odrębnych (rozłącznych) odwołań lub jako separator argumentów funkcji w zależności od ustawień regionalnych. Nie opisuje jednego prostokątnego zakresu tak jak dwukropek.
W praktyce poprawny zapis z dwukropkiem zobaczysz m.in. w formułach (np. SUMA obejmująca wiele komórek), w definicji danych do wykresu czy w formatowaniu warunkowym. Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: spójny prostokąt = dwukropek, a łączenie kilku oddzielnych fragmentów to inny mechanizm.
