W planowaniu radioterapii stosuje się standardowe definicje objętości tarczowych. GTV odnosi się do guza widocznego (makroskopowego) w badaniach obrazowych lub klinicznie. CTV obejmuje obszar ryzyka choroby mikroskopowej. PTV (planning target volume) to objętość używana w samym planie leczenia: jest to CTV powiększona o margines uwzględniający niepewności geometryczne (np. różnice w ułożeniu pacjenta między frakcjami, zmiany w wypełnieniu pęcherza/odbytnicy, mikroruchy).
U pacjenta z nowotworem stercza po wcześniejszej prostatektomii często nie ma już mierzalnej zmiany guzowatej w loży stercza. Klinicznie oznacza to, że nie ma typowego GTV do konturowania, a celem radioterapii pooperacyjnej jest napromienienie obszaru potencjalnego nawrotu lub ryzyka zajęcia mikroskopowego (koncepcyjnie odpowiadającego CTV), który następnie musi zostać przekształcony w PTV do planu.
Dlatego odpowiedź "PTV" jest właściwa w sensie praktycznym planowania: to PTV jest objętością, dla której planuje się pokrycie dawką i ocenia parametry planu. Odpowiedź "GTV" jest typowa dla radioterapii radykalnej przy obecności guza widocznego, ale nie pasuje do scenariusza po usunięciu stercza. Odpowiedzi zapisane jako "GTViCTV" oraz "TViPTV" są problematyczne, bo łączą skróty bez jasnego znaczenia (np. bez rozdzielenia) i nie odpowiadają standardowemu, pojedynczemu obszarowi, który lekarz ma "określić" w kontekście pytania.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: plan ocenia się na PTV, a GTV wymaga obecności zmiany makroskopowej. Przy pytaniach pooperacyjnych (po resekcji) częściej rozumuje się przez "obszar ryzyka + margines", czyli CTV → PTV.
