Rozwój motoryczny ma charakter etapowy, ale nie jest "co do dnia" – większość umiejętności pojawia się w pewnym zakresie normy. Dlatego, oceniając tabelę, trzeba rozważyć, czy dana czynność mieści się w typowym przedziale wieku.
6 miesięcy – siedzenie bez wsparcia: wiele dzieci w tym okresie zaczyna siadać samodzielnie lub utrzymuje siady krótko bez podparcia. Podawany w praktyce zakres dla tej umiejętności to okolice 6–8 miesiąca, więc zapis w tabeli nie musi oznaczać nieprawidłowości.
1 rok – chodzenie przy meblach: tzw. "cruising" (przemieszczanie się przy meblach) jest typowe w końcówce 1. roku życia, często w przedziale 9–12 miesięcy. Zatem przypisanie tej umiejętności do wieku 1 roku jest prawidłowe.
2 lata – bieganie: samodzielne bieganie zwykle pojawia się w 2. roku życia, nierzadko między 18. a 24. miesiącem. Wpis "2 lata – dziecko biega" jest więc zgodny z typowym rozwojem motoryki dużej.
3 lata – skakanie na jednej nodze: u 3-latków częściej obserwuje się skakanie obunóż, próby podskoków oraz krótkie stanie na jednej nodze przez moment. Natomiast skakanie na jednej nodze jest trudniejsze, bo wymaga dojrzałej równowagi, koordynacji i kontroli posturalnej; typowo pojawia się dopiero około 4–5 roku życia. Dlatego ten etap w tabeli należy uznać za nieprawidłowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 6 miesięcy: błąd wynika zwykle z traktowania rozwoju jako sztywnej daty; w praktyce jest to umiejętność w zakresie normy.
- 1 rok: chodzenie przy meblach jest typowe właśnie przed samodzielnym chodzeniem.
- 2 lata: bieganie jest klasycznym kamieniem milowym 2. roku życia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się podobne czynności (np. skok obunóż vs na jednej nodze), porównaj je pod kątem wymaganego poziomu równowagi i koordynacji – bardziej złożona wersja zwykle występuje wyraźnie później.
