Lepkość opisuje opór cieczy przed płynięciem i w praktyce laboratoryjnej spotyka się kilka sposobów jej wyrażania. W tym pytaniu chodzi o lepkość umowną, czyli wielkość historycznie wyznaczaną metodami wypływowymi i podawaną w skalach umownych (np. stopnie Englera).
Odpowiedź "Aparatem Englera." jest poprawna, ponieważ aparat Englera (wiskozymetr wypływowy) wyznacza lepkość umowną na podstawie czasu wypływu określonej objętości badanej cieczy i porównania go z czasem wypływu cieczy wzorcowej (typowo wody) w zadanej temperaturze. Wynik podaje się w °E, a więc w jednostce umownej.
Pozostałe przyrządy nie służą do pomiaru lepkości:
- "Ebuliometrem." – ebuliometr jest przeznaczony do wyznaczania temperatury wrzenia (właściwość związana z równowagą faz), a nie do oceny oporu przepływu cieczy.
- "Aparatem Orsata." – aparat Orsata wykorzystuje absorpcję chemiczną do analizy składu gazów (np. spalin), więc nie ma związku z lepkością oleju.
- "Rotametrem." – rotametr jest przepływomierzem pływakowym; mierzy natężenie przepływu w przewodzie, a nie lepkość umowną w badaniu laboratoryjnym.
W praktyce przemysłowej warto pamiętać, że lepkość kinematyczną (mm²/s, cSt) oznacza się typowo wiskozymetrami kapilarnymi według metod znormalizowanych, a lepkość umowna jest inną wielkością i wymaga innego przyrządu oraz innej skali. Na egzaminie kluczowe jest dopasowanie rodzaju lepkości do odpowiedniego aparatu.
