Podstawową funkcją orynnowania jest skuteczne odprowadzenie wody opadowej z połaci dachu do pionów spustowych. Z tego powodu najważniejszym kryterium jakościowym podczas oceny wykonania jest to, czy rynna została ułożona ze spadkiem zgodnym z projektem. Spadek zapewnia grawitacyjny przepływ wody w kierunku wpustów (lejów) i dalej do rur spustowych.
Jeżeli spadek jest zbyt mały lub ma lokalne "dołki", woda może zalegać w rynnie, co w praktyce prowadzi do przelewania podczas intensywnych opadów, powstawania zacieków oraz przyspieszonej korozji lub zabrudzeń. Z kolei sam fakt, że rynna jest zamocowana, nie gwarantuje jeszcze poprawnej pracy układu – spadek trzeba zweryfikować pomiarowo (np. poziomicą/łatą) oraz praktycznie (np. próbą wodną, obserwując czy nie tworzą się zastoiny).
Pozostałe odpowiedzi nie stanowią głównego kryterium oceny jakości działania:
- "ilość odcinków rynny" wynika przede wszystkim z geometrii i podziału montażowego; można mieć właściwą liczbę elementów, a mimo to wykonać błędny spadek.
- "ilość haków rynnowych" jest parametrem montażowym – istotny bywa rozstaw i poprawne zamocowanie, ale sama liczba nie przesądza o tym, czy rynna pracuje prawidłowo i czy ma ciągły spadek.
- "kształtu otworu wylotowego" dotyczy zwykle elementu prefabrykowanego (wpustu/odpływu) i nie jest podstawowym kryterium odbioru jakości wykonania całego orynnowania; nawet poprawny wpust nie skompensuje złego spadku rynny.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać zasadę: jakość orynnowania ocenia się przez pryzmat funkcji odwodnienia, a więc przez parametry, które bezpośrednio decydują o spływie wody – w tym przede wszystkim spadek zgodny z projektem.
