KWALIFIKACJA LES2 - CZERWIEC 2023

PYTANIE NR 9.
Ocena zagrożenia upraw, młodników i starszych drzewostanów przez patogeny powodujące opieńkową zgniliznę korzeni i hubę korzeni wykonywana jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ocena zagrożenia opieńkową zgnilizną korzeni i hubą korzeni wykonuje się wiosną, gdy po zimie łatwiej zauważyć objawy osłabienia drzew, zamieranie oraz świeże symptomy w części przyziemnej. W innych porach roku oznaki bywają mniej czytelne, co obniża wiarygodność lustracji.

Pełne wyjaśnienie:

Ocena zagrożenia upraw, młodników i starszych drzewostanów przez patogeny powodujące opieńkową zgniliznę korzeni oraz hubę korzeni wykonuje się wiosną. W praktyce terenowej ta pora roku sprzyja wiarygodnej lustracji, ponieważ po okresie zimowym częściej ujawniają się skutki osłabienia systemu korzeniowego: gorsza kondycja części nadziemnej, zahamowanie wzrostu, przerzedzenie aparatu asymilacyjnego oraz zamieranie pojedynczych drzewek lub grup.

Dlaczego nie pozostałe pory roku?

  • Zimą ocena jest utrudniona przez warunki terenowe (śnieg, zamarznięta gleba) i mniejszą możliwość obserwacji części objawów. W wielu drzewostanach widoczność symptomów może być zafałszowana przez spoczynek wegetacyjny.
  • Latem drzewa są w pełni wegetacji, a część objawów może być maskowana przez sezonowy przyrost i ogólną "zieloność" koron; dodatkowo stres suszy może powodować podobne symptomy, co zwiększa ryzyko błędnej interpretacji.
  • Jesienią naturalne procesy fizjologiczne (zamieranie liści/igieł u części gatunków, przygotowanie do spoczynku) mogą utrudniać odróżnienie objawów chorobowych od zmian sezonowych.

Wniosek egzaminacyjny: w pytaniach o terminy lustracji fitopatologicznych warto łączyć w pamięci pora roku z czytelnością wskaźników terenowych, a nie z tym, kiedy najwygodniej prowadzić prace gospodarcze.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To choroba systemu korzeniowego drzew wywoływana przez grzyby z grupy opieńek, prowadząca do osłabienia, zamierania korzeni i pogorszenia stabilności drzew. W praktyce leśnej skutkuje to spadkiem przyrostu, zwiększonym ryzykiem wywrotów oraz powstawaniem ognisk zamierania.
Huba korzeni to choroba grzybowa powodująca rozkład tkanek w systemie korzeniowym i w części odziomkowej. Skutkiem jest stopniowe osłabienie drzew, pogorszenie jakości drewna w strefie przyziemnej oraz większa podatność na wywracanie lub złomy.
Wiosną łatwiej uchwycić świeże symptomy osłabienia po zimie i odróżnić je od zmian typowo sezonowych. Lustracja w tym okresie bywa bardziej miarodajna, bo leśnik widzi, które rośliny nie podjęły prawidłowo wegetacji lub wyraźnie odstają kondycją.
Zimą jest to zwykle trudniejsze, bo warunki terenowe i spoczynek wegetacyjny ograniczają obserwacje. Część symptomów w koronach i przyrostach jest mniej czytelna, a dostęp do szyi korzeniowej i gleby bywa utrudniony, co obniża rzetelność oceny.
Typowe sygnały to osłabienie wzrostu, przerzedzenie korony, zamieranie wierzchołków, przedwczesne przebarwienia, a w uprawach i młodnikach zamieranie grupowe. Ważne jest też porównywanie roślin w podobnych warunkach siedliskowych, by nie mylić objawów ze stresem środowiskowym.
Susza często daje szybkie, jednorodne więdnięcie i osłabienie na większych powierzchniach, zależne od warunków wodnych. Choroby korzeni częściej tworzą ogniska, a objawy są długotrwałe i postępujące. W praktyce kluczowe jest połączenie obserwacji z oceną strefy przyziemnej i systemu korzeniowego.
Najczęściej oceniana jest umiejętność dobrania terminu obserwacji do celu (zdrowotność, szkodniki, uszkodzenia). Dla chorób korzeni, zgodnie z treścią pytania, właściwą porą jest wiosna. Na egzaminie warto łączyć termin z uzasadnieniem: widoczność objawów i miarodajność oceny.
Częsty błąd to wybór lata, bo kojarzy się z największą liczbą prac w lesie. Inny błąd to sugerowanie się jednym skojarzeniem (np. "grzyby rosną jesienią") bez myślenia o tym, kiedy objawy i skutki choroby są najłatwiejsze do oceny w całym drzewostanie.
Nie. To różne patogeny i różne jednostki chorobowe, choć obie dotyczą systemu korzeniowego i mogą prowadzić do osłabienia oraz zamierania drzew. Na poziomie egzaminu ważne jest rozumienie wspólnego skutku (pogorszenie funkcji korzeni) i poprawny dobór terminu oceny zagrożenia.
Ucz się przez skojarzenia: chorobatyp objawówkiedy są najlepiej widoczne. Przećwicz rozpoznawanie symptomów w opisach i zdjęciach z zajęć terenowych oraz powtarzaj typowe sytuacje gospodarcze: ogniska zamierania, stabilność drzew i decyzje o zabiegach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Ocena zagrożenia opieńkową zgnilizną korzeni i hubą korzeni wykonuje się wiosną, gdy po zimie łatwiej zauważyć objawy osłabienia drzew, zamieranie oraz świeże symptomy w części przyziemnej."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z fitopatologii leśnej (choroby systemu korzeniowego)
  • Instrukcje i wytyczne ochrony lasu stosowane w praktyce nadleśnictw
  • Atlasy/klucze do rozpoznawania chorób drzew leśnych po objawach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego