Ocena organoleptyczna (sensoryczna) to sprawdzenie jakości produktu za pomocą zmysłów: wzroku, węchu, smaku i dotyku (odczucie konsystencji). Nie polega ona na wyznaczaniu składu chemicznego w laboratorium.
W pytaniu kluczowe jest słowo "organoleptycznie". Oznacza ono, że należy wskazać takie cechy, które można ocenić bez aparatury. Dla wędzonki (produktu mięsnego) bardzo typowe są: wygląd zewnętrzny (np. barwa, powierzchnia, ewentualne uszkodzenia), wygląd na przekroju (np. jednolitość, struktura) oraz zapach (czy jest charakterystyczny, bez nut obcych).
Dlatego poprawna odpowiedź obejmuje właśnie wygląd zewnętrzny i na przekroju oraz zapach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "barwę, konsystencję, zawartość białka" – barwa i konsystencja mogą być oceniane sensorycznie, ale zawartość białka to parametr chemiczny wymagający oznaczeń laboratoryjnych, więc zestaw nie odpowiada czystej ocenie organoleptycznej.
- "zawartość soli, smak, zapach" – smak i zapach są organoleptyczne, lecz zawartość soli to wielkość analityczna (ilościowa), a nie wynik oceny zmysłowej.
- "zawartość tłuszczu, smak, wygląd na przekroju" – smak i wygląd na przekroju są sensoryczne, ale zawartość tłuszczu w sensie ilościowym również wymaga analizy składu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się słowa typu "zawartość białka/sól/tłuszcz", to zwykle są to parametry badań chemicznych. Przy ocenie organoleptycznej wybieraj cechy odbierane zmysłami: wygląd, zapach, smak, konsystencja.