Gdy w projekcie graficznym "wszystkie elementy są rozmieszczone wzdłuż jednej linii", opis wskazuje na zasadę wyrównania. Wyrównanie oznacza takie ustawienie obiektów (tekstu, ikon, zdjęć, bloków), aby ich krawędzie lub osie były wspólne (np. lewa krawędź, oś pionowa, linia bazowa tekstu). Daje to wrażenie porządku, spójności i ułatwia skanowanie treści wzrokiem.
Odpowiedź "Równowaga" jest niepoprawna, ponieważ równowaga dotyczy rozkładu ciężaru wizualnego w kadrze/układzie (np. czy lewa i prawa strona kompozycji "ważą" podobnie). Projekt może być wyrównany do jednej osi, a mimo to być niezrównoważony, jeśli po jednej stronie znajdują się znacznie większe lub bardziej kontrastowe elementy.
Odpowiedź "Ruch" jest niepoprawna, bo ruch w kompozycji odnosi się do prowadzenia oka odbiorcy i wrażenia dynamiki (np. ukośne linie, kierunki, perspektywa, sekwencje elementów). Sam fakt, że elementy leżą na jednej linii, nie musi tworzyć wrażenia ruchu; to przede wszystkim sygnał osiowania.
Odpowiedź "Rytm" jest niepoprawna, ponieważ rytm wynika z powtarzalności (powtarzanie kształtów, odstępów, kolorów lub modułów). Elementy mogą być wyrównane do jednej linii bez rytmu (gdy nie ma regularnego powtarzania), a rytm może istnieć także bez jednego wspólnego wyrównania (np. powtarzalne elementy w układzie schodkowym).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o "jednej linii", "wspólnej osi", "zrównaniu krawędzi" albo "osiowaniu tekstu", w pierwszej kolejności rozważ zasadę wyrównania. Równowaga, ruch i rytm wymagają zwykle dodatkowych przesłanek: odpowiednio ciężaru wizualnego, dynamiki lub powtarzalności.
