Opis pytania dotyczy oceny, na ile podopieczny radzi sobie z czynnościami złożonymi, potrzebnymi do samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym: wykonywanie prac domowych, robienie zakupów, gospodarowanie pieniędzmi oraz korzystanie z telefonu. Tego typu aktywności zalicza się do czynności instrumentalnych dnia codziennego (IADL). W praktyce opiekuńczej taka ocena pomaga zaplanować realny zakres wsparcia i monitorować postępy lub pogorszenie funkcjonowania.
Właściwym narzędziem dla tego obszaru jest skala Lawtona (często opisywana w literaturze jako skala Lawtona i Brody). Jej sens polega na uporządkowanym sprawdzeniu, czy osoba potrafi samodzielnie wykonywać czynności "wyższego rzędu", wymagające organizacji, planowania i bezpiecznego podejmowania decyzji (np. operowanie pieniędzmi).
- "Glasgow" nie pasuje, ponieważ skala Glasgow (GCS) służy do oceny poziomu świadomości/przytomności po urazach lub w stanach nagłych. Nie mierzy samodzielności w zakupach czy finansach.
- "Katza" również nie jest właściwa w tym ujęciu, bo skala Katza dotyczy głównie podstawowych czynności dnia codziennego (ADL), takich jak mycie, ubieranie, korzystanie z toalety czy jedzenie. To inny poziom funkcjonowania niż IADL.
- "Dauglasa" nie jest standardowo kojarzona z oceną IADL w opiece długoterminowej; w kontekście wymienionych aktywności kluczowa jest skala Lawtona.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się telefon, zakupy, finanse, prace domowe, myśl o IADL; gdy pojawiają się jedzenie, toaleta, ubieranie, kojarz ADL (Katz); a gdy mowa o przytomności – Glasgow.
