Na mapie zasadniczej opisy (napisy) są elementem redakcji kartograficznej. Ich wysokość rozumie się jako wielkość liter/napisu, która ma zapewnić jednocześnie czytelność oraz właściwą hierarchię informacji.
Poprawna jest odpowiedź: "Od opisywanej treści i skali mapy." Skala wpływa na to, ile informacji mieści się na danej powierzchni arkusza/ekranu oraz jak drobne elementy mogą pozostać czytelne. Z kolei rodzaj opisywanej treści (np. nazwy obiektów, oznaczenia funkcjonalne, elementy o większym znaczeniu) determinuje, czy opis powinien być bardziej wyeksponowany, czy pomocniczy.
Pozostałe propozycje są niewystarczające jako główna zasada doboru wielkości opisów:
- "Od wartości skalarnej mapy." – skala jest istotna, ale sama nie wyczerpuje zasady doboru. Dla tej samej skali mogą występować opisy o różnych wysokościach, bo różna jest ranga i typ opisywanej treści.
- "Od rodzaju i kroju pisma." – krój wpływa na czytelność, ale nie jest podstawowym kryterium doboru wysokości opisów; nie zastępuje relacji: skala + treść.
- "Od techniki wykonywanego opisu." – sposób wykonania (np. narzędzia, technologia) nie powinien determinować merytorycznego doboru wielkości napisów; celem jest spójna prezentacja treści niezależnie od techniki.
W praktyce warto zapamiętać regułę: najpierw skala (ile miejsca i jaka gęstość treści), potem treść (co ma być bardziej widoczne). To pomaga unikać map przeładowanych lub z opisami zbyt drobnymi do odczytu.
