Przyswajalność wapnia z paszy zależy w dużej mierze od obecności witaminy D w organizmie. W praktyce żywieniowej oznacza to, że sama wysoka zawartość wapnia w dawce nie gwarantuje jego efektywnego wykorzystania, jeśli organizm ma niedobór witaminy D. Witamina D uczestniczy w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej, m.in. poprzez wspieranie mechanizmów wchłaniania wapnia w jelitach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Witaminy E." – witamina E jest kojarzona głównie z rolą przeciwutleniającą i ochroną komórek przed stresem oksydacyjnym. Nie jest podstawowym czynnikiem warunkującym jelitowe wchłanianie wapnia.
- "Witaminy K." – witamina K jest przede wszystkim związana z procesami krzepnięcia krwi (prawidłowa aktywacja niektórych białek). Może być łączona z metabolizmem tkanki kostnej, ale nie jest klasycznym, głównym warunkiem przyswajania wapnia z paszy w ujęciu egzaminacyjnym.
- "Witaminy A." – witamina A odpowiada m.in. za prawidłowe funkcjonowanie nabłonków, widzenie i odporność. Nie jest "witaminą od wchłaniania wapnia", więc wskazanie jej jako czynnika decydującego o przyswajalności Ca jest nieprawidłowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawiają się hasła "wapń", "kości", "mineralizacja" i "wchłanianie z przewodu pokarmowego", najczęściej chodzi o witaminę D. Gdy pojawia się "krzepnięcie", wtedy typowo rozważa się witaminę K, a gdy "antyoksydant" – witaminę E.
