KWALIFIKACJA TLO3 - CZERWIEC 2020

W instalacjach przyrządów lotniczych do wyznaczania parametrów lotu wykorzystuje się pomiar ciśnień. Rurka Pitota jest klasycznym odbiornikiem ciśnienia całkowitego (stagnacyjnego): jej wlot jest skierowany pod prąd opływającego powietrza, dzięki czemu w przewodzie uzyskuje się ciśnienie odpowiadające sumie składowej statycznej i dynamicznej. W połączeniu z pomiarem ciśnienia statycznego (z portów statycznych) umożliwia to m.in. wyznaczenie ciśnienia dynamicznego, a w konsekwencji wskazań prędkościomierza.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

• Venturiego – zwężka Venturiego jest elementem wykorzystującym zależność między prędkością przepływu a spadkiem ciśnienia w zwężeniu. To inny typ rozwiązania niż klasyczny odbiornik ciśnienia całkowitego w postaci rurki Pitota.
• Bourdona – rurka Bourdona jest sprężystym elementem manometru (czujnikiem odkształceniowym) stosowanym do zamiany ciśnienia na przemieszczenie/wychylenie wskazówki. Nie jest to zewnętrzny odbiornik ciśnienia opływowego montowany na płatowcu.
• Pradtla – w praktyce spotyka się terminologię związaną z układem pitot-statycznym i rozwiązaniami typu Pitot-Prandtl, jednak w pytaniu chodzi o identyfikację typowego odbiornika ciśnienia całkowitego przedstawianego jako rurka Pitota. Aby uniknąć pomyłek, warto kojarzyć: Pitot = wlot "na wiatr", statyczne = otwory boczne, Bourdon = manometr.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać rurkę z wlotem czołowym skierowanym zgodnie z kierunkiem lotu, najczęściej jest to Pitot (ciśnienie całkowite). Jeśli element przypomina sprężystą rurkę/spiralę w obudowie – to raczej Bourdon (manometr), a nie odbiornik montowany na zewnątrz płatowca.