Odczyt mikromierza analogowego wykonuje się zawsze jako sumę dwóch (czasem trzech) składowych: wskazania z tulei (skala główna), wskazania z bębenka (skala obrotowa) oraz – jeśli przyrząd ma noniusz – dodatkowej poprawki z noniusza.
Dlaczego poprawne jest "8,37 mm"?
Wartość 8,37 mm odpowiada sytuacji, w której na tulei odczytuje się 8 mm (ostatni w pełni widoczny milimetr), a następnie z bębenka odczytuje się 0,37 mm (typowo 37 działek po 0,01 mm). Po dodaniu: 8,00 mm + 0,37 mm = 8,37 mm.
Na co uważać podczas odczytu?
- Najpierw ustala się, ile pełnych milimetrów widać na tulei przed krawędzią bębenka.
- Następnie sprawdza się, na jakiej wartości bębenka znajduje się linia odniesienia (zwykle pozioma linia na tulei). To daje setne milimetra.
- Jeżeli mikromierz ma podziałkę połówkową (0,5 mm) na tulei, trzeba potwierdzić, czy kreska 0,5 mm jest już widoczna – jej pominięcie często daje różnice rzędu 0,50 mm.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- "8,87 mm" to typowy błąd przestawienia wskazania bębenka (pomylenie 0,37 z 0,87) albo odczyt z niewłaściwej kreski na bębenku.
- "11,37 mm" i "11,87 mm" sugerują błąd na etapie skali głównej: doliczenie kilku milimetrów, których nie ma na tulei, albo odczyt z niewłaściwego zakresu (np. mylenie położenia krawędzi bębenka względem podziałki mm).
Wskazówka egzaminacyjna: po odczycie zsumuj wynik "na głos" (mm z tulei + setne z bębenka) i sprawdź, czy liczba milimetrów ma sens względem zakresu przyrządu oraz położenia krawędzi bębenka na skali.
