W kosztorysie robót budowlanych cena pozycji jest zwykle prezentowana w układzie, który pozwala rozróżnić:
- pozycję/robotę (opis zakresu),
- jednostkę miary (tu: m2),
- koszt/cenę jednostkową oraz czasem wartość (czyli cena jednostkowa ilość),
- składniki RMS: robocizna (R), materiały (M) i sprzęt (S) albo ich sumę.
Pytanie dotyczy wyłącznie kosztu robocizny dla wykonania 1 m2 okładziny z płyt gipsowo-kartonowych. Oznacza to, że nie interesuje nas ani koszt materiałów (płyty, wkręty, profile, masa szpachlowa itp.), ani koszt pracy sprzętu, ani też łączna wartość pozycji dla całej ilości. Trzeba znaleźć w kosztorysie pozycję odpowiadającą tej robocie i odczytać wartość przypisaną do robocizny w przeliczeniu na 1 m2.
Odpowiedź "15,60 zł/m2" jest poprawna, bo wskazuje konkretny koszt robocizny odniesiony do jednostki miary wymaganej w pytaniu.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi pułapkami interpretacyjnymi:
- Jedna z wartości może odpowiadać cenie łącznej (np. robocizna+materiały+sprzęt), a nie samej robociźnie.
- Inna może być odczytem z innej kolumny (np. "wartość" zamiast "cena jednostkowa") albo z wiersza podobnej roboty.
- Kolejna może dotyczyć innego elementu robót g-k (np. ścianki, sufitu, zabudowy), przez co jednostka m2 pozostaje taka sama, ale stawka robocizny jest inna.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: (1) sprawdź, czy to właściwy wiersz/pozycja, (2) potwierdź jednostkę m2, (3) wybierz składnik "robocizna (R)" lub kolumnę robocizny, (4) upewnij się, że odczyt dotyczy 1 m2, a nie wartości dla całej ilości.