KWALIFIKACJA MEC5 - CZERWIEC 2018

Prawidłowy odczyt z suwmiarki (z noniuszem) polega na zsumowaniu dwóch składowych: wskazania podziałki głównej oraz wskazania noniusza.

1) Podziałka główna (pełne mm)
Ustala się, ile pełnych milimetrów minęło od zera do krawędzi (zera) noniusza. To jest "część całkowita" wyniku.

2) Noniusz (ułamek mm)
Następnie znajduje się jedną kreskę na noniuszu, która pokrywa się idealnie z dowolną kreską podziałki głównej. Numer tej kreski odpowiada ułamkowi milimetra zależnemu od rozdzielczości suwmiarki. W tym zadaniu odczyt noniusza daje część ułamkową 0,75 mm.

3) Złożenie wyniku
Po dodaniu części z podziałki głównej i noniusza otrzymuje się wynik 4,75 mm.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• 4,34 mm – typowy skutek błędnego dopasowania kreski zbieżnej na noniuszu lub pomylenia "najbardziej zbliżonej" kreski z tą, która pokrywa się dokładnie.
• 4,55 mm – częsty błąd wynikający z odczytania niewłaściwej części ułamkowej (np. przesunięcie o kilka działek noniusza lub niepoprawna interpretacja rozdzielczości).
• 3,80 mm – błąd rzędu jednego milimetra (lub więcej), zwykle powstaje, gdy odczyta się zbyt małą wartość z podziałki głównej, np. odczytując milimetr poprzedzający właściwy.

Wskazówki egzaminacyjne

• Nie zgaduj na podstawie "wrażenia" – zawsze wykonaj dwa kroki: skala główna, potem noniusz.
• Szukaj kreski, która pokrywa się najdokładniej, a nie "prawie".
• Jeśli na rysunku widać błąd zera (noniusz nie pokazuje 0 przy zwarciu szczęk), trzeba go uwzględnić; w typowych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się jednak, że przyrząd jest wyzerowany.