KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2022 (test 2)

PYTANIE NR 34.
Odczytaj z tablicy nakłady robocizny dla tynkarzy za wykonanie 100 m2 tynku kategorii II na podciągach.
Ilustracja przedstawia tabelę z nakładami robocizny dla różnych zawodów związanych z wykonywaniem tynków zwykłych I, II i
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość 48,02 r-g wynika z bezpośredniego odczytu z tablicy nakładów: należy znaleźć pozycję dla tynku kategorii II wykonywanego na podciągach i odczytać nakład robocizny tynkarzy dla jednostki obmiaru 100 m2. Pozostałe liczby dotyczą innych pozycji/warunków.

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie sprawdza, czy potrafisz poprawnie korzystać z tablic nakładów rzeczowych (KNR/analogicznych), czyli odczytać nakład robocizny przypisany do konkretnego rodzaju robót. W pytaniu interesuje nas wyłącznie:

  • rodzaj robót: tynk,
  • klasyfikacja jakości/zakresu: kategoria II,
  • miejsce wykonania: podciągi,
  • jednostka obmiaru: 100 m2,
  • składnik nakładów: robocizna tynkarzy (r-g).

Jak dojść do poprawnej wartości? Najpierw identyfikujesz w tablicy dział/rozdział dotyczący robót tynkarskich, następnie wybierasz pozycję opisującą tynk kategorii II na podciągach. Z tej samej pozycji odczytujesz kolumnę robocizny (R) dla tynkarzy w jednostce r-g na 100 m2. Odczytana wartość to 48,02 r-g, więc to ona jest poprawną odpowiedzią.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 55,91 r-g – typowy błąd to odczyt z sąsiedniego wiersza/pozycji (inny element lub inna kategoria tynku) albo z innej kolumny robocizny.
  • 61,17 r-g – taka wartość może dotyczyć bardziej pracochłonnej odmiany robót (np. innego zakresu czynności lub innych warunków wykonania) i nie odpowiada dokładnie wskazanym parametrom: kategoria II + podciągi + 100 m2.
  • 70,91 r-g – najczęściej wynika z pomylenia pozycji (np. tynk w warunkach trudniejszych, o innym stopniu złożoności) albo z błędnego przypisania jednostki i odczytu z niewłaściwej tabeli.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź trzy rzeczy naraz: opis pozycji (element i kategoria), jednostkę (tu: 100 m2) oraz rodzaj robocizny (tynkarze). To minimalizuje ryzyko odczytu "prawie pasującej" wartości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
r-g to roboczogodzina, czyli jednostka nakładu pracy ludzkiej. W KNR zwykle podaje się ją jako nakład robocizny na jednostkę obmiaru (np. r-g/100 m2). Służy do wyliczenia kosztu robocizny po przemnożeniu przez stawkę roboczogodziny.
Najpierw wybierz dział dotyczący robót tynkarskich, potem odszukaj pozycję opisową zgodną z trzema parametrami: kategoria tynku, rodzaj elementu (np. podciągi) i jednostka obmiaru. Nie wystarczy słowo "tynk" — kluczowe są doprecyzowania w opisie.
W wielu tablicach nakłady podaje się dla większej jednostki obmiaru (np. 100 m2), aby uniknąć bardzo małych liczb i ułatwić porównania. Na egzaminie trzeba pilnować jednostki: odczytujesz wartość dokładnie dla 100 m2, a dopiero potem ewentualnie przeliczasz, jeśli zadanie tego wymaga.
Podciąg to element konstrukcyjny (zwykle belka) przenoszący obciążenia. Tynkowanie podciągów bywa bardziej pracochłonne niż płaskich ścian, bo występują krawędzie, naroża i ograniczona ergonomia pracy. Dlatego w tablicach często są osobne pozycje dla podciągów.
Najczęstsze błędy to: odczyt z niewłaściwego wiersza (podobny opis), pomylenie kategorii tynku, nieuwaga co do jednostki (1 m2 vs 100 m2) oraz odczyt z niewłaściwej kolumny (np. inna grupa robót lub inny składnik nakładów).
To zależy od konstrukcji konkretnej tablicy i opisu pozycji. Czasem podaje się robociznę łącznie, a czasem rozdziela na grupy (np. tynkarze i pomoc). Na egzaminie trzeba czytać nagłówki kolumn: jeśli pytanie dotyczy tylko tynkarzy, wybierasz wartość przypisaną tej grupie, nie sumę wszystkich pracowników.
Kategorie tynków w tablicach wynikają z przyjętej klasyfikacji jakości/technologii i wpływają na pracochłonność. W praktyce rozróżnienie opiera się na opisie pozycji w KNR (zakres czynności, wymagania, warstwy). Na egzaminie nie zgaduj — wybieraj pozycję z dokładnie tym samym oznaczeniem kategorii.
Obmiar z projektu mówi "ile" robót jest do wykonania (np. m2 tynku), a KNR mówi "jakie nakłady" przypadają na jednostkę (r-g, materiały, sprzęt). W kosztorysowaniu najpierw ustalasz obmiar, a potem z KNR dobierasz normę nakładów, aby policzyć robociznę i koszty.
Warto wykonać szybki test realności: porównać nakład z podobnymi robotami (np. ściany vs elementy o większej złożoności), sprawdzić jednostkę (na 1 lub 100 m2) i upewnić się, że czytasz robociznę właściwej grupy. Jeśli liczba jest skrajnie wysoka lub niska, zwykle oznacza błąd w odczycie.
Ćwicz na wielu przykładach: wyszukiwanie pozycji po słowach kluczowych (tynk, kategoria, element), kontrolę jednostek oraz rozpoznawanie nagłówków kolumn (robocizna, materiały, sprzęt). Dobrą techniką jest zaznaczanie w opisie pozycji trzech cech: co, gdzie i w jakiej jednostce.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że pozostałe liczby dotyczą innych pozycji/warunków.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z kosztorysowania robót budowlanych (dział: KNR i nakłady rzeczowe)
  • Instrukcje/poradniki do programów kosztorysowych (wyszukiwanie pozycji, odczyt nakładów R)
  • Zestawy ćwiczeń z przedmiarowania i kosztorysowania robót wykończeniowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego