W uzdatnianiu gazu ziemnego spotyka się procesy, których celem jest zmiana składu gazu tak, aby był stabilny w przesyle i spełniał wymagania technologiczne. Odgazolinowanie odnosi się do usuwania z gazu ziemnego węglowodorów cięższych (o większej masie cząsteczkowej), które łatwiej ulegają skraplaniu i mogą tworzyć frakcje ciekłe (kondensat/NGL) w instalacjach.
Odpowiedź "etanu" wskazuje granicę odniesienia: pytanie pyta o to, od jakiego progu masy cząsteczkowej usuwa się węglowodory. Skoro etan jest wskazany jako punkt odniesienia, to chodzi o usuwanie węglowodorów cięższych niż etan (czyli o większej masie cząsteczkowej niż C2H6).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tak sformułowanego progu?
- "metanu" – metan jest najlżejszym podstawowym składnikiem gazu ziemnego (C1). Gdyby próg odniesienia był na metanie, oznaczałoby to usuwanie praktycznie całej frakcji C2+, co nie oddaje sensu odgazolinowania rozumianego jako usuwanie "cięższych domieszek" względem głównego składnika.
- "propanu" – propan (C3) jest cięższy od etanu. Wybór propanu jako progu przesuwałby granicę na jeszcze cięższe składniki i zmieniałby interpretację procesu (co w testach prowadzi do innego wskazania progu).
- "butanu" – butan (C4) jest jeszcze cięższy; taka odpowiedź zwykle wynika z intuicji "im cięższy, tym bardziej pasuje", ale nie odpowiada literalnie treści pytania o granicę "większej od …", jeśli poprawnym progiem ma być etan.
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć: etan to C2, propan to C3, butan to C4. Im wyższa liczba atomów węgla, tym większa masa cząsteczkowa i większa skłonność do przechodzenia w fazę ciekłą w typowych warunkach instalacji.
