Wiercenie gniazd pod kołki w wiertarce wielowrzecionowej opiera się na zasadzie bazowania: detal (element drewniany) musi być zawsze przykładany do tego samego odniesienia, aby otwory wypadały w powtarzalnym miejscu.
W pytaniu kontrolowany jest wymiar: odległość pierwszego gniazda na kołek od bocznej, wąskiej krawędzi elementu. Taki wymiar jest w praktyce determinowany przez położenie osi wiertła (a nie przez "sam kołek"). Otwór powstaje dokładnie w miejscu, gdzie przechodzi oś obracającego się wiertła, więc ustawienie "wymiaru od krawędzi" sprowadza się do ustawienia relacji: krawędź bazowa detalu ↔ oś narzędzia.
Dlatego poprawne jest ustawienie opisane jako "prowadnicy od osi pierwszego wiertła": prowadnica jest elementem, do którego dosuwa się boczną krawędź detalu, a jej położenie względem osi pierwszego wrzeciona bezpośrednio ustala odsadzenie pierwszego otworu.
Pozostałe odpowiedzi nie trafiają w istotę wymiaru:
- "stołu roboczego od suportu" dotyczy ogólnej geometrii stanowiska lub ustawienia zespołu, ale nie opisuje jednoznacznie regulacji odsunięcia otworu od krawędzi bazowej; stół najczęściej zapewnia podparcie, a wymiar od krawędzi ustala się przez element prowadzący.
- "suportu od krawędzi bocznej elementu" może brzmieć wiarygodnie, bo suport kojarzy się z ruchem agregatu, jednak w typowym ustawieniu seryjnym to detal jest bazowany do prowadnicy, a narzędzie ma stałą oś; regulacja powinna odnosić się do osi wiertła, nie do "krawędzi elementu" (która w ruchu roboczym jest tylko bazą).
- "odległości prowadnicy do pierwszego kołka" jest nielogiczne technicznie: kołek nie jest elementem bazowym podczas wiercenia, a w chwili wykonywania gniazda zwykle go jeszcze nie ma. Wymiary ustala się do osi wiercenia lub do elementów konstrukcyjnych maszyny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "odległość otworu/gniazda od krawędzi", szukaj odpowiedzi, która łączy bazę detalu z osią narzędzia (wiertła), bo to oś narzędzia jest "środkiem" otworu.
