W klasycznym modelu rozruchu komputera (BIOS + MBR) firmware po zakończeniu wstępnych czynności odczytuje z dysku główny rekord rozruchowy (MBR). Kod znajdujący się w MBR ma charakter bootstrap, czyli jego zadaniem jest uruchomienie kolejnego, właściwego etapu ładowania systemu z partycji przeznaczonej do startu (tradycyjnie: z aktywnej partycji).
Elementem, który realizuje to przejście z "minimalnego kodu startowego" do dalszego ładowania systemu, jest BootstrapLoader (bootloader/loader rozruchowy). To on umożliwia załadowanie kodu rozruchowego z odpowiedniej partycji i kontynuowanie uruchamiania systemu operacyjnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- POST (Power-On Self-Test) to etap diagnostyczny wykonywany przez BIOS/UEFI: wykrywa i sprawdza podstawowe elementy sprzętu. Nie "wczytuje systemu z aktywnej partycji", tylko przygotowuje środowisko do startu.
- GUID Partition Table (GPT) to schemat partycjonowania dysku. Opisuje strukturę partycji, ale nie jest programem wykonującym wyszukiwanie MBR ani ładowanie systemu. W praktyce GPT jest silnie związane z rozruchem UEFI i partycją EFI, a nie z koncepcją "aktywnej partycji" typową dla MBR.
- CDDL nie jest standardowym składnikiem procesu rozruchu PC ani nazwą powszechnie używanego mechanizmu ładowania systemu w tym kontekście, więc nie pasuje do opisu działania MBR i startu z partycji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się MBR i aktywna partycja, szukaj pojęć związanych z bootloaderem, a nie z testem sprzętu (POST) ani samym formatem tablicy partycji (GPT).
