Metoda VeBe służy do oceny konsystencji (urabialności) świeżej mieszanki betonowej, szczególnie wtedy, gdy mieszanka jest na tyle sztywna, że klasyczny opad stożka może być mało miarodajny. W aparacie VeBe próbkę poddaje się drganiom o ustalonej częstotliwości, a następnie mierzy się czas, po którym następuje określony stan mieszanki.
W opisanym badaniu kryterium zakończenia pomiaru jest moment, w którym cała powierzchnia przezroczystego krążka konsystencjometru zetknie się z badaną mieszanką. Zatem wartość "15 s" jest bezpośrednim wynikiem badania i należy ją przyporządkować do klasy konsystencji według tabeli klas VeBe (V0–V3) podanej w zadaniu/załączniku.
Odpowiedź "V2" jest poprawna, ponieważ czas 15 s (zgodnie z tabelą klasyfikacyjną stosowaną w tym zadaniu) mieści się w przedziale przypisanym klasie V2.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo oznaczają inne zakresy czasów VeBe:
- "V0" odpowiada mieszance o innej konsystencji niż ta, którą wskazuje 15 s (zwykle skrajnie inny czas od progu V2).
- "V1" jest klasą sąsiednią, wybieraną często na skutek intuicji "15 s to jeszcze mało", ale bez sprawdzenia granic przedziałów w tabeli.
- "V3" odpowiada mieszance bardziej sztywnej niż V2 (wymaga innego czasu wibrowania), więc nie pasuje do wyniku 15 s.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach z VeBe zawsze czytaj dokładnie co jest kryterium końca pomiaru (pełny kontakt krążka, a nie "pierwsze zetknięcie" lub inna obserwacja) i dopiero potem dopasuj czas do klasy z tabeli.
