Opisane objawy są typowe dla porażenia mięśnia zębatego przedniego. Mięsień ten przyczepia łopatkę do ściany klatki piersiowej, stabilizuje ją i uczestniczy w rotacji łopatki ku górze, która jest niezbędna do pełnego uniesienia kończyny górnej (zwłaszcza powyżej ok. 90°).
Gdy mięsień zębaty przedni nie działa prawidłowo, łopatka traci stabilne przyleganie do klatki piersiowej. Wówczas przy ruchach kończyny górnej może pojawić się odstawanie przyśrodkowego brzegu łopatki, nazywane "łopatką skrzydlatą". Jednocześnie zaburzony jest prawidłowy rytm łopatkowo-ramienny, co ogranicza unoszenie kończyny ponad poziom barku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Mięsień podgrzebieniowy należy do stożka rotatorów; odpowiada głównie za rotację zewnętrzną ramienia i stabilizację głowy kości ramiennej, a nie za "przyklejenie" łopatki do klatki piersiowej.
- Mięsień podłopatkowy także jest elementem stożka rotatorów; odpowiada głównie za rotację wewnętrzną i przywiedzenie, a jego dysfunkcja nie daje typowego obrazu "skrzydlenia" przyśrodkowego brzegu łopatki.
- Mięsień piersiowy większy wpływa przede wszystkim na przywiedzenie, rotację wewnętrzną i zginanie (część obojczykowa) w stawie ramiennym. Nie jest kluczowym stabilizatorem brzegu przyśrodkowego łopatki.
W praktyce masażysty taki obraz powinien skłaniać do ostrożności: masaż może wspierać pracę tkanek i redukcję napięć kompensacyjnych, ale podejrzenie porażenia nerwowego wymaga diagnostyki i prowadzenia usprawniania w uzgodnieniu ze specjalistą.
