"Hackamore" to nazwa ogłowia bezwędzidłowego, w którym sterowanie odbywa się bez umieszczenia wędzidła w pysku konia. Działanie opiera się na przeniesieniu nacisku na okolice nosa oraz podbródka (zależnie od konstrukcji także na potylicę). Na ilustracjach hackamore rozpoznaje się po braku wędzidła oraz charakterystycznym układzie elementów naciskowych (np. nachrapnik i pasek podbródkowy, czasem z ramionami/dźwignią).
"Munsztuk" nie jest nazwą ogłowia, lecz rodzajem wędzidła (kiełzna) – elementu wkładanego do pyska. Jeśli na rysunku pokazano rozwiązanie bez wędzidła, "munsztuk" odpada, nawet gdy całość wygląda "bardziej masywnie" lub ma metalowe części.
"Kawecan" (cavesson) to nachrapnik używany głównie do pracy z ziemi, szczególnie do lonżowania i pracy na kole. Charakterystyczne są pierścienie na nachrapniku (do wpięcia lonży/pomocy). To inna funkcja i inna konstrukcja niż typowe hackamore do jazdy.
"Bosal" jest również sprzętem bezwędzidłowym, ale stanowi odrębną odmianę: to specyficzny, zwykle sztywniejszy/pleciony nachrapnik używany w tradycjach typu vaquero. W testach rozpoznawczych nazwy "hackamore" i "bosal" bywają rozdzielane: hackamore oznacza konkretną konstrukcję (często mechaniczne), a bosal – inną, mimo że oba nie mają wędzidła.
Aby poprawnie rozwiązywać podobne pytania, warto ćwiczyć schemat: (1) czy jest wędzidło w pysku? (2) gdzie działa nacisk? (3) czy sprzęt służy bardziej do jazdy czy do pracy z ziemi? Taki krokowy sposób ogranicza zgadywanie na podstawie samej nazwy.