KWALIFIKACJA PGF5 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 30.
Określ długość płótna canvas o szerokości 2 m, które należy przygotować w celu wydrukowania 20 obrazów formatu 60 cm x 90 cm z zadrukowanymi bokami do naciągnięcia na ramę o grubości 30 mm.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do formatu 60×90 cm trzeba dodać boki na ramę 30 mm z każdej strony:
60+2×3=66 cm oraz 90+2×3=96 cm. Na szerokości 200 cm mieszczą się 3 obrazy (3×66=198), więc potrzeba ⌈20/3⌉=7 rzędów. Długość to 7×96=672 cm=6,72 m, zaokrągla się do 7 m.

Pełne wyjaśnienie:

W druku na canvas z zadrukowanymi bokami nie wystarcza format widocznego frontu (60×90 cm). Trzeba doliczyć materiał, który po naciągnięciu "zejdzie" na boki ramy (krosna). Jeśli grubość ramy wynosi 30 mm, to na każdy bok potrzeba 30 mm, czyli do każdego wymiaru dodaje się 2×30 mm (po jednej stronie i po drugiej).

Krok 1: zamiana jednostek i format brutto
30 mm = 3 cm.
Wymiary z marginesami: (60 + 2×3) cm × (90 + 2×3) cm = 66 cm × 96 cm.

Krok 2: rozmieszczenie na rolce 2 m (200 cm)
Sprawdzamy, ile użytków zmieści się w poprzek rolki. Dla ułożenia, w którym w poprzek idzie 66 cm: 200/66 ≈ 3, więc w jednym rzędzie mieszczą się 3 obrazy (3×66=198 cm). Pozostaje 2 cm luzu, co jest typowe technologicznie.

Krok 3: liczba rzędów
Trzeba wydrukować 20 sztuk, a w rzędzie są 3 sztuki, więc liczba rzędów to ⌈20/3⌉ = ⌈6,67⌉ = 7. Zaokrąglenie w górę jest konieczne, bo nie można pominąć brakujących 2 obrazów.

Krok 4: długość płótna
Jeden rząd "zużywa" wzdłuż rolki 96 cm, więc 7 rzędów to 7×96 = 672 cm = 6,72 m. W praktyce przygotowalni długość materiału zwykle zaokrągla się w górę do pełnego metra (rezerwa na docinanie), stąd wynik 7 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "5 m" zwykle wynika z pominięcia marginesów na boki albo z błędnego zaokrąglenia liczby rzędów w dół.
  • "10 m" pasuje do mylnego założenia 2 obrazów w rzędzie (lub innego nieoptymalnego układu) bez sprawdzenia, że przy szerokości 2 m da się ułożyć 3 sztuki.
  • "20 m" to typowy błąd "po jednej sztuce na rząd" albo pomylenie obliczeń długości z liczbą obrazów.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze policz format brutto (netto + marginesy) i dopiero potem sprawdzaj, ile sztuk mieści się na szerokości rolki oraz ile rzędów trzeba wydrukować.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw dolicz margines na boki ramy do obu wymiarów. Jeśli grubość ramy to 30 mm, dodajesz 30 mm z lewej i z prawej, czyli +2×30 mm do szerokości oraz +2×30 mm do wysokości. Dopiero ten format brutto wykorzystujesz do planowania użytków na rolce.
Bo ramę masz po dwóch stronach każdego wymiaru: np. szerokość "schodzi" na lewy bok i na prawy bok. 30 mm dotyczy jednego boku, więc pełny zapas na szerokość to 30 mm + 30 mm. Ten sam mechanizm działa dla wysokości (góra i dół).
Dzielisz szerokość rolki (200 cm) przez wymiar użytku ustawiony w poprzek. Wynik zaokrąglasz w dół do liczby całkowitej, bo nie zmieścisz "części" obrazu. Potem warto policzyć wykorzystanie: liczba×wymiar i sprawdzić, ile zostaje luzu/odpadu.
Jeżeli z obliczeń wychodzi np. 6,67 rzędu, to w praktyce musisz przygotować 7 rzędów, bo 6 rzędów nie pomieści wszystkich sztuk. To klasyczne zastosowanie funkcji "sufit" (ceil): zawsze domykasz produkcję do pełnych rzędów, nawet jeśli ostatni rząd jest niepełny.
Tak, bo zmiana orientacji (który bok idzie w poprzek rolki) zmienia liczbę sztuk w rzędzie i długość potrzebnego materiału. W egzaminach często chodzi o wybór układu, który najlepiej wykorzystuje szerokość rolki, więc porównanie wariantów pomaga uniknąć niepotrzebnych strat.
W przygotowalni zostawia się zapas na docinanie, prowadzenie materiału, ewentualne błędy cięcia i tolerancje. Gdy wychodzi np. 6,72 m, praktycznie zamawia się/odcina 7 m, aby nie zabrakło materiału. O zasadzie zaokrąglenia decyduje treść zadania i praktyka technologiczna.
Najczęstsze to: pominięcie marginesów na boki, dodanie marginesu tylko raz zamiast po obu stronach, pomylenie mm z cm, zaokrąglenie liczby rzędów w dół oraz przyjęcie nieoptymalnej orientacji bez sprawdzenia drugiej. Każdy z tych błędów daje zaniżony lub zawyżony wynik.
Zwykle nie, jeśli zadanie tego nie podaje. W praktyce produkcyjnej odstępy (np. kilka mm) bywają stosowane, ale w zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się tylko dane z polecenia: format, margines na boki i szerokość rolki. Doliczanie "na własną rękę" może zmienić odpowiedź.
1 m to 100 cm, więc dzielisz liczbę centymetrów przez 100. Przykład: 672 cm / 100 = 6,72 m. Następnie stosujesz wymagane w zadaniu zaokrąglenie (często w górę do pełnego metra), aby podać długość w jednostce handlowej/produkcyjnej.
Jeżeli pojawiają się sformułowania typu "z zadrukowanymi bokami", "do naciągnięcia na ramę" albo podana jest grubość krosna, to jest sygnał, że trzeba policzyć format brutto. Format netto to sam front obrazu, a brutto obejmuje dodatkowy obszar przechodzący na boki po naciągnięciu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 36% zdających egzamin. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że do formatu 60×90 cm trzeba dodać boki na ramę 30 mm z każdej strony:60+2×3=66 cm oraz 90+2×3=96 cm. Na szerokości 200 cm mieszczą się 3 obrazy (3×66=198), więc potrzeba ⌈20/3⌉=7 rzędów.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do przygotowalni poligraficznej (format netto/brutto, spady, użytki)
  • Materiały dydaktyczne z matematyki praktycznej dla poligrafii (geometria, jednostki, zaokrąglenia)
  • Instrukcje producentów płótna i krosien dotyczące zadruku boków i naciągania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego