W poligrafii rozróżnia się dwa podstawowe wymiary pracy:
- format netto – docelowy wymiar po przycięciu (to, co ma zostać po pracy gilotyny),
- format brutto – wymiar przygotowania do druku, czyli netto powiększone o spady.
Spad to fragment grafiki wyprowadzony poza linię cięcia. Jest potrzebny, ponieważ w realnym procesie drukowania i cięcia mogą wystąpić minimalne przesunięcia arkusza. Bez spadu na krawędziach mogłyby pojawić się białe "paski" papieru.
Jeżeli spad wynosi 3 mm, to musi znaleźć się z każdej strony projektu. Oznacza to, że każdy wymiar zwiększa się o 2×3 mm = 6 mm:
- szerokość: 90 mm + 6 mm = 96 mm,
- wysokość: 50 mm + 6 mm = 56 mm.
Dlatego poprawny format brutto to 96 x 56 mm.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 84 x 44 mm – taki wynik powstaje przy odejmowaniu spadów; to nielogiczne, bo spad zawsze zwiększa obszar projektu, a format brutto nie może być mniejszy od netto.
- 87 x 47 mm – odpowiada dodaniu spadu tylko z jednej strony (90+3 i 50+3). W praktyce spad musi być po obu stronach, więc należy dodać podwójną wartość.
- 93 x 53 mm – to dodanie łącznie 3 mm, ale rozłożone błędnie; również nie uwzględnia spadu z dwóch stron (brakuje pełnych 6 mm na każdy wymiar).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj "test sensowności" – skoro dodajesz spady, format brutto musi być większy od formatu netto w obu wymiarach.
