Żyły rezerwowe w kablu zasilającym to te żyły, które po zakończeniu montażu nie są włączone do żadnego obwodu roboczego ani pomocniczego (zgodnie z przewidzianym sposobem wykorzystania kabla). Zostawia się je celowo jako zapas na przyszłość: awarię jednej z żył, zmianę konfiguracji, dołożenie sygnału sterowania/pomiaru lub modernizację pola.
W praktyce wynik takiego zadania ustala się przez odczyt dokumentacji technicznej (schematu połączeń, zestawienia kabli lub rysunku montażowego) dla połączenia pola FR2 z polem FR1. Postępowanie jest zawsze podobne:
- ustalić, ile żył ma dany kabel (np. z oznaczenia kabla lub opisu w dokumentacji),
- policzyć, ile żył zostało użytych w wykonanych połączeniach (roboczych i ewentualnych pomocniczych),
- wyznaczyć liczbę żył pozostałych niewykorzystanych – to właśnie żyły rezerwowe.
Odpowiedź "3" oznacza, że po podłączeniu wszystkich wymaganych obwodów między FR2 i FR1 pozostają trzy niewykorzystane żyły przeznaczone na rezerwę. Odpowiedzi "1" i "2" są typowym skutkiem nieuwzględnienia wszystkich połączeń lub pomylenia żył roboczych z dodatkowymi. Odpowiedź "4" zwykle wynika z założenia "zostawmy jak najwięcej", ale w zadaniach egzaminacyjnych liczba rezerw jest zgodna z konkretnym schematem i nie jest dowolna.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o żyły rezerwowe zwracaj uwagę na sformułowanie "po wykonaniu połączeń". To sygnał, że trzeba brać pod uwagę stan końcowy po montażu, a nie samą konstrukcję kabla.
