Skóra składa się z dwóch głównych warstw: naskórka oraz skóry właściwej. Dla odróżnienia struktur kluczowe jest pytanie: czy dana nazwa opisuje komórkę naskórka, czy receptor czucia związany z unerwieniem skóry.
Ciałka Paciniego (ciałka blaszkowate) są wyspecjalizowanymi mechanoreceptorami. Odbierają bodźce takie jak wibracje oraz głębszy ucisk. Z tego powodu lokalizują się w głębiej położonych częściach skóry, typowo w skórze właściwej (a także mogą występować w tkance podskórnej). To czyni je strukturą charakterystyczną dla skóry właściwej w zestawieniu z typowymi komórkami naskórka.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą komórek kojarzonych przede wszystkim z naskórkiem:
- Keratynocyty – dominujące komórki naskórka, odpowiedzialne za wytwarzanie keratyny i budowę warstwy rogowej. Ich obecność nie jest cechą wyróżniającą skórę właściwą.
- Melanocyty – komórki barwnikowe, które wytwarzają melaninę i uczestniczą w ochronie przed promieniowaniem UV; typowo lokalizuje się je w warstwie podstawnej naskórka.
- Komórki Langerhansa – komórki układu odpornościowego pełniące funkcję prezentacji antygenu; są klasycznie opisywane jako element naskórka.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się nazwy komórek "budujących naskórek" (keratynocyty, melanocyty, komórki Langerhansa), a jedna odpowiedź brzmi jak nazwa receptora czucia (np. ciałka), to najczęściej receptor będzie przypisany do skóry właściwej, gdzie przebiega bogate unerwienie i znajdują się struktury czuciowe.
