W silniku indukcyjnym (asynchronicznym) kluczowe jest współdziałanie dwóch podstawowych części: stojana i wirnika. Stojan zawiera uzwojenia zasilane prądem (zwykle trójfazowym), które wytwarzają wirujące pole magnetyczne. To pole "przecina" przewodniki wirnika, przez co w wirniku na skutek indukcji elektromagnetycznej pojawiają się prądy.
Indukowane prądy w wirniku oddziałują z polem magnetycznym stojana, co prowadzi do powstania momentu elektromagnetycznego i ruchu obrotowego. Z tego powodu nie da się sensownie mówić o działaniu silnika indukcyjnego bez stojana (nie ma pola wirującego) ani bez wirnika (nie ma elementu, w którym indukują się prądy i powstaje moment).
Dlaczego odpowiedź "Rotor" jest niewystarczająca? Wirnik sam z siebie nie wytwarza pola wirującego potrzebnego do indukcji; bez stojana nie powstanie warunek do wygenerowania momentu. Dlaczego "Stator" także nie jest pełną odpowiedzią? Sam stojan, nawet wytwarzając pole, nie wykona pracy mechanicznej bez wirnika jako części ruchomej, w której pojawiają się prądy i siły.
Odpowiedź "Kondensator" jest typową pułapką: kondensator bywa stosowany w niektórych silnikach indukcyjnych jednofazowych do wytworzenia przesunięcia fazowego (rozruch/praca), ale nie jest elementem uniwersalnie koniecznym dla wszystkich silników indukcyjnych (np. wielu trójfazowych). Dlatego za kluczowe dla działania zasady indukcyjnej uznaje się parę: stojan + wirnik.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "działania" silnika indukcyjnego jako zjawiska fizycznego, zwykle chodzi o układ tworzący pole (stojan) oraz układ, w którym zachodzi indukcja i wytwarza się moment (wirnik).
