W zadaniach spedycyjnych dotyczących przewozów masowych (np. węgla) kluczowym celem jest dobór minimalnej liczby jednostek ładunkowych tak, aby przewieźć całość ładunku w ramach ograniczeń technicznych.
Postępowanie jest zawsze podobne:
- Krok 1: Ustal dopuszczalną masę ładunku na jeden wagon danego typu, uwzględniając ograniczenia infrastruktury (tu: linia kolejowa klasy B2). W praktyce parametr ten wynika z tabel/zasad stosowanych w danej organizacji lub z dokumentacji infrastruktury i taboru.
- Krok 2: Podziel masę do przewozu przez ładowność na wagon: liczba wagonów = masa całkowita / dopuszczalny ładunek na wagon.
- Krok 3 (bardzo ważny): Wynik zaokrąglij w górę do liczby całkowitej. Minimalna liczba wagonów musi zapewnić przewóz całego ładunku, więc nawet niewielka "reszta" po dzieleniu oznacza konieczność dodania kolejnego wagonu.
Dlaczego odpowiedź "40 wagonów" jest poprawna? Ponieważ przy założonych dla tego zadania parametrach dopuszczalnego obciążenia wagonu Eaos na linii klasy B2 iloraz daje dokładnie 40 (albo wartość nie większą niż 40 po zaokrągleniu w górę), co spełnia warunek minimalności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "35 wagonów" oznacza zbyt małą liczbę jednostek – po przemnożeniu przez dopuszczalny ładunek na wagon nie uzyska się wymaganych 2 000 t, więc część ładunku pozostałaby nieprzewieziona.
- "42 wagony" i "48 wagonów" nie spełniają kryterium minimalnej liczby wagonów – przewóz byłby możliwy, ale byłby to dobór nadmiarowy, zwiększający koszty i długość składu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na słowo minimalną oraz na konieczność zaokrąglania w górę. To najczęstsze miejsca, w których zdający tracą punkty.
