Minimalna szerokość dna wykopu b dla gazociągu dobiera się z zależności podanych dla dwóch zakresów średnic. Kluczowe jest sprawdzenie warunku granicznego 700 mm, bo od niego zależy wybór wzoru.
Dla przewodu DN 800 przyjmuje się średnicę D = 800 mm, czyli po konwersji jednostek D = 0,8 m. Ponieważ 800 mm > 700 mm, nie stosuje się wzoru addytywnego, tylko przypadek dla większych średnic: b = 1,7D.
Obliczenie krok po kroku:
- Konwersja: 800 mm = 0,8 m.
- Dobór wzoru: D > 700 mm → b = 1,7D.
- Podstawienie: b = 1,7 × 0,8 m = 1,36 m.
Odpowiedź "b = 1,36 m" jest więc poprawna, bo wynika bezpośrednio z właściwego wzoru dla D > 700 mm oraz poprawnej konwersji mm na metry.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne:
- "b = 1,20 m" to wynik z użycia wzoru b = D + 0,4 m, ale ten wzór dotyczy wyłącznie rur o średnicy D ≤ 700 mm. Dla DN 800 warunek nie jest spełniony.
- "b = 2,50 m" nie wynika z żadnej z podanych zależności i znacząco przekracza minimalną wartość; mogłaby opisywać szerokość przy innych założeniach technologicznych, ale nie minimalną z tego zadania.
- "b = 0,90 m" jest zbyt małe w stosunku do średnicy rury i również nie wynika z podanych zależności, nie zapewniając wymaganej przestrzeni roboczej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze wykonać dwa "checki": (1) porównać D z 700 mm, (2) pilnować jednostek (mm → m). To ogranicza typowe pomyłki przy zadaniach obliczeniowych dotyczących wykopów.