Wada zawalcowanie (tzw. "zakładka", "lap") powstaje w procesie walcowania, gdy na powierzchni pasma/pręta pojawi się fałda, zagięcie lub nałożenie materiału, a następnie zostanie ono zawalcone, czyli dociśnięte i wprasowane w wyrób w kolejnym przepuście. Na przekroju poprzecznym taka niezgodność może być widoczna jako charakterystyczna nieciągłość materiału: linia rozdziału, szczelina lub "kieszeń" biegnąca od powierzchni w głąb, czasem z cienką warstwą tlenków w miejscu złączenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego obrazu:
- "Łuska" zwykle oznacza odwarstwienie/odspojenie cienkiej warstwy przy powierzchni, często związane ze zgorzeliną i utlenianiem. Na przekroju wygląda raczej jak płatowe oderwanie przy warstwie wierzchniej, a nie zawinięta zakładka wwalcowana w materiał.
- "Naderwanie" jest pęknięciem wynikającym z przekroczenia plastyczności lub niekorzystnego stanu naprężeń. Na przekroju typowo widać wyraźną szczelinę/pęknięcie bez "nałożenia" materiału jak w zakładce.
- "Rysa" to przeważnie płytka wada powierzchniowa (ślady narzędzi, prowadnic, wtrąceń, drobnych uszkodzeń). Na przekroju poprzecznym ma niewielką głębokość i nie daje obrazu zagiętego, zawalcowanego fragmentu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli wada na przekroju wygląda jak "zawinięty język" materiału od powierzchni, myśl o zawalcowaniu; jeśli wygląda jak zwykłe pęknięcie – rozważ naderwanie; jeśli jest bardzo płytka – rysa; jeśli jest płatowym odspojeniem przy powierzchni – łuska.
