Węgloazotowanie gazowe jest obróbką cieplno-chemiczną, w której w podwyższonej temperaturze do warstwy wierzchniej stali dyfundują jednocześnie węgiel i azot. W praktyce technologicznej kluczowe są dwa parametry sterujące: temperatura procesu oraz czas wygrzewania. To one wprost wpływają na szybkość dyfuzji i na to, jaką grubość warstwy nasyconej da się uzyskać.
W tym typie zadania nie wykonuje się obliczeń "z pamięci". Należy zinterpretować wykres (zależność grubości warstwy od czasu i temperatury) i znaleźć taki punkt/odczyt, który odpowiada wymaganiu: grubość warstwy = 0,4 mm dla wskazanego materiału (stal 35). Odczyt z wykresu wskazuje, że aby osiągnąć 0,4 mm, należy prowadzić proces w warunkach: 820°C przez około 2,5 godziny.
- "Temperatura 860°C, czas ~1,5 godz." jest błędna, ponieważ odczyt z wykresu dla 0,4 mm nie wskazuje tej pary parametrów; dodatkowo łatwo tu o błąd intuicyjny "wyższa temperatura zawsze wystarczy krócej" bez sprawdzenia krzywej.
- "Temperatura 860°C, czas ~2,5 godz." jest błędna, bo nie odpowiada wymaganiu odczytanemu dla 0,4 mm; to częsty błąd mieszania temperatury z jednego wariantu i czasu z innego.
- "Temperatura 820°C, czas ~1,0 godz." jest błędna, gdyż przy tej temperaturze czas 1 godziny z wykresu odpowiada cieńszej warstwie niż 0,4 mm; to typowy skutek pobieżnego spojrzenia na oś czasu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj na wykresie wartość 0,4 mm, następnie sprawdź, dla jakiej temperatury podano krzywą/odczyt i dopiero potem odczytaj czas. Unikniesz w ten sposób mechanicznego dobierania odpowiedzi na podstawie "logiki skracania czasu" bez realnego odczytu.
