W zadaniu trzeba zastosować wymagania BHP dla pomieszczenia stałej pracy oraz porównać dane z treści z progami wynikającymi z przytoczonego przepisu. Kluczowe są dwa elementy: minimalna wysokość i wolna objętość przypadająca na pracownika.
Dla pracy biurowej, gdy nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia, przepis wskazuje minimalną wysokość 2,5 m. To jest wartość graniczna – niższa wysokość nie spełnia wymagań dla stałej pracy.
Następnie należy sprawdzić, czy spełniono warunek kubatury na osobę. Z treści wynika wolna objętość 60 m3 oraz 4 pracowników, więc:
60 m3 / 4 = 15 m3 na pracownika.
Oznacza to, że pomieszczenie zapewnia wystarczającą przestrzeń powietrzną na osobę, więc nie trzeba podwyższać wymagań ponad próg wynikający z przepisu dla pracy biurowej.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "2,2 m" jest zbyt małą wysokością dla pomieszczenia stałej pracy w rozpatrywanych warunkach. To typowy błąd polegający na przenoszeniu wymagań z innych sytuacji (np. innych rodzajów pomieszczeń) bez sprawdzenia przepisu.
- "3,0 m" i "3,3 m" mogą kojarzyć się z bardziej rygorystycznymi wymaganiami spotykanymi w innych przypadkach (np. przy innej organizacji pracy lub innych warunkach), ale tutaj nie wynikają z podanego zestawu danych. Wybór tych wartości często wynika z intuicji "im wyżej, tym bezpieczniej", zamiast z analizy przepisu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj szybkie przeliczenie kubatura/liczba osób i dopiero potem wybieraj próg wysokości właściwy dla rodzaju pracy oraz warunków (w tym obecności czynników szkodliwych).
