W druku wielkoformatowym (banery, billboardy, wielkie plansze) kluczowa jest odległość oglądania. Obraz oglądany z kilku–kilkunastu metrów nie wymaga tak wysokiej rozdzielczości jak ulotka trzymana w ręku. Dlatego branżowe tabele zaleceń dla wielkich formatów podają niższe wartości dpi, aby zachować kompromis między jakością a rozmiarem pliku i wydajnością przetwarzania w RIP.
Dla podłoża 5 × 7 m wartość 40 dpi odpowiada typowemu poziomowi szczegółowości, który jest wystarczający przy oglądaniu z dystansu. Zbyt niskie dpi może skutkować widoczną pikselozą i schodkowaniem krawędzi, a zbyt wysokie dpi w wielkim formacie często nie daje realnej poprawy percepcyjnej, za to:
- zwiększa wagę pliku,
- wydłuża czas obróbki i rasteryzacji,
- może powodować problemy w workflow (transfer, archiwizacja, pamięć RIP).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście typowych tabel? 30 dpi bywa spotykane dla jeszcze większych dystansów lub bardzo dużych nośników, ale przy 5 × 7 m może być wartością zbyt niską w wielu standardach. 72 dpi to wartość często kojarzona z ekranem lub dawnymi ustawieniami "web", a nie z praktycznymi zaleceniami dla wielkiego formatu; może też niepotrzebnie zawyżać plik. 85 dpi jest jeszcze wyższe i zwykle stosowane bliżej średnich formatów lub gdy przewiduje się oglądanie z mniejszej odległości—dla 5 × 7 m w standardowych tabelach często jest to nadmiar.
Na egzaminie zwracaj uwagę, że pytanie odwołuje się do tabeli standardów: w takich zadaniach nie "liczy się" dpi z geometrii, tylko dobiera wartość zgodną z przyjętym zestawem zaleceń dla danego formatu/klasy nośnika.
