Pytanie dotyczy podstawowego podziału źródeł energii na odnawialne i nieodnawialne. Kluczowe jest kryterium: czy zasób energii (lub paliwo) odtwarza się w krótkiej skali czasu w sposób naturalny, dzięki czemu może być wykorzystywany praktycznie bez wyczerpania w perspektywie wielu lat eksploatacji.
Energia jądrowa jest uznawana za nieodnawialną, ponieważ elektrownia jądrowa wymaga paliwa jądrowego (np. uranu), którego zasoby są ograniczone i nie odnawiają się w skali istotnej dla gospodarki. Sama technologia może być niskoemisyjna w eksploatacji, ale to nie jest tożsame z odnawialnością zasobu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Energia wodna – zalicza się do OZE, bo wykorzystuje obieg wody w przyrodzie (krążenie wody napędzane m.in. energią słoneczną).
- Energia wiatrowa – jest OZE, ponieważ wiatr powstaje w wyniku procesów atmosferycznych i różnic temperatur, a jego zasób nie jest "zużywany" jak paliwo.
- Energia słoneczna – jest OZE, bo korzysta z promieniowania słonecznego docierającego do Ziemi, bez konieczności spalania lub zużywania ograniczonego paliwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wahasz się między "odnawialne" a "nieodnawialne", zapytaj: czy muszę dowozić paliwo, którego złoża mogą się wyczerpać? Jeśli tak (np. węgiel, gaz, uran), to w klasycznym ujęciu jest to źródło nieodnawialne.
