W preparatach okulistycznych (np. kroplach do oczu) kluczowe jest zapewnienie bezpieczeństwa stosowania, ponieważ produkt ma kontakt z wrażliwymi tkankami oka. Dotyczy to nie tylko substancji czynnej, ale również podłoża, w tym oleju, jeżeli jest on składnikiem lub nośnikiem.
Odpowiedź "powinien odpowiadać wymaganiom oleju do wstrzykiwań" wskazuje na podwyższony poziom wymagań jakościowych wobec oleju: oczekuje się surowca o jakości odpowiedniej dla zastosowań, w których wymagana jest wysoka czystość i ograniczenie ryzyka zanieczyszczeń. Takie podejście jest zgodne z praktyką farmaceutyczną: dla zastosowań szczególnie wrażliwych wybiera się surowce o standardzie odpowiadającym surowcom do zastosowań jałowych.
Odpowiedź "po przesączeniu przez bibułę na ciepło musi być wyjałowiony w autoklawie" jest problematyczna, ponieważ sugeruje uniwersalność autoklawowania dla oleju i wskazuje konkretną metodę, która nie zawsze jest właściwa dla podłoży olejowych. Sama filtracja przez bibułę nie jest metodą jałową, a dobór metody sterylizacji zależy od właściwości surowca i wymagań technologicznych.
Odpowiedź "po przesączeniu przez bibułę musi być poddany sterylizacji w suszarce w temperaturze 45 °C" wskazuje temperaturę, która jest typowo zbyt niska, aby stanowić wiarygodny parametr sterylizacji; dodatkowo ponownie miesza pojęcie filtracji z realnym zapewnieniem jałowości.
Odpowiedź "nie powinien spełniać szczególnych wymagań" jest błędna, bo preparaty do oka należą do grupy produktów, dla których oczekuje się wymagań ostrzejszych niż dla wielu preparatów doustnych czy zewnętrznych. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: im wrażliwsza droga podania i im większe ryzyko dla pacjenta, tym wyższe wymagania jakościowe wobec surowców i technologii wykonania.
